5 min

Tassenontwerper Claudia is dol op hergebruik

Verhaal uit de regio

‘Ik zie altijd nog iets in wat andere mensen weggooien’, zegt de Overijsselse ontwerper Claudia Casagrande. Van een oude leren bank maakt zij weer prachtige nieuwe tassen. Ze wil ermee laten zien dat een circulair product ook móói kan zijn.

Woensdagochtend, negen uur. Claudia Casagrande (57) spreekt het liefst zo vroeg mogelijk af. De rest van de dag kan ze zich dan weer focussen op de tassen die ze zelf ontwerpt en maakt in haar atelier in Deventer. Hooguit twee dagen in de week zit ze achter de naaimachine. Meer tijd blijft er niet over in haar drukke leven. ‘Netwerken. Aan een vaste stroom gebruikt leer zien te komen. Nieuwe dingen ontwikkelen. Grote partijen zoeken die meedenken. Er zijn weinig dingen waar ik blijer van word: ik hou van ondernemen.’

Voor haar Circo tassenlijn, die in 2023 werd gelanceerd, verzamelde Casagrande leer van oude banken. Niet omdat ze een statement wil maken tegen de vergankelijkheid van mode. Helemaal niet zelfs. ‘Ik ben altijd gek geweest op hergebruik’, vertelt ze.

Dol op afdankertjes

‘Ik zie altijd nog iets in wat anderen weggooien. Als puber struinde ik al tweedehandswinkeltjes af om bijzondere kleding op de kop te tikken. Een paar oude naaldhakken uit de jaren vijftig met van die grote punten. Met strakke spijkerbroeken, een beetje punk ook. Daar liepen wij vroeger in. Dat je prachtige spullen kunt vinden die anderen gewoon afdanken, heeft mij altijd geboeid.’

Ze is naar eigen zeggen de eerste ontwerper die met gerecycled leer een complete tassencollectie maakt. Met verschillende modellen, zoals een shopper, werktas, rugtas en een uitgaanstasje. ‘Vaak hebben mensen geen idee wat het proces van hergebruik kost. Ze vinden de tassen duur. Maar als je circulair werkt, kun je geen grote producties neerzetten. Je moet het doen met het materiaal dat er is.’

Vast rondje

Soms bellen particulieren haar op: ik heb nog een bank, wil je die hebben? Leuk idee, maar denk je eens in wat het demonteren van zo’n bank oplevert. Een hoop werk. Een berg afval.

Voor haar ‘inkopen’ maakt ze elk half jaar een rondje langs haar vaste leveranciers: ‘Kringloopbedrijven, maar ook stoffeerders die leer van oude banken halen. Leerlingen van het praktijkonderwijs in Zwolle snijden het in delen. Want als ik zelf ook nog eens het leer moet gaan snijden, wordt het helemáál kostbaar.’

Om geen leer te verspillen, verwerkt ze het in verticale, horizontale of diagonale banen. ‘Want niet alle leerdelen zijn even bruikbaar’, legt ze uit. Door om foutjes, scheurtjes en gaatjes heen te knippen, kan ze toch zo veel mogelijk tassen maken. En is elk exemplaar uniek.

Weg achter de computer

Casagrande werd op haar 22ste al moeder. Maar een jaar later zat ze alweer in de studiebanken. In die tijd was ze gefascineerd door de snelgroeiende ICT-ontwikkelingen. Een groot deel van haar leven werkte ze als internetspecialist in de motorbladenbranche.

Tot ze in 2013 niet langer achter de computer wilde zitten en besloot dat het tijd werd voor haar eigen recycle-­atelier. Dat zou de voorloper worden van haar huidige bedrijf ClaCa Design. Al was dat niet het enige wat ze in die tijd deed. Ze coördineerde ook de dagbesteding bij een bedrijf voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

In dat eerste atelier ging alles wat ze maakte ver onder de prijs weg. De vraag was: hoe kun je voor ‘geüpcyclede’ producten toch een eerlijke prijs vragen? Haar antwoord: ‘Ga op zoek naar wat je met je hart doet en wat je onderneming bestaansrecht kan geven.’

Maar twee machines nodig

Dat werd ClaCa Design: waar ze functionele maatwerktassen voor ondernemers combineert met een tassencollectie van hergebruikt meubelleer. Waarom tassen?

‘Ik hou van alle ambachten’, zegt Casagrande. ‘Meubels maken of smeden vond ik ook prachtig. Maar ik wist dat ik nog maar tien jaar hoefde te werken. En kon mijn lijf zoiets aan? Ik wilde in elk geval zonder schulden beginnen. Om tassen te maken, heb je naast handgereedschappen maar twee machines nodig: een naaimachine en een machine om het leer te splitten. Die kon ik van mijn spaargeld kopen.’

Ambachtsopleiding

Het UWV hielp haar op weg met een ambachtsopleiding waar ze leerde hoe je een tas in elkaar zet en ontwerpt. Dat was leerzaam. Terwijl ze al kon naaien. ‘Maar met léér naaien is iets heel anders. De nadentechnieken waren voor mij nieuw. En de volgorde waarin je een tas in elkaar zet. Ik wilde ook eigenzinnige tassen hebben in mijn collectie. Daardoor is er continu wel iets waar ik over na moet denken.’

Vrouwen die haar tassen kopen, merken geen verschil tussen nieuw of hergebruikt leer. Dat is ook precies haar doel. ‘Ik probeer mensen te stimuleren om na te denken over hun aankopen en wil laten zien dat circulaire producten niet alleen móói, maar ook van hoogwaardige kwaliteit kunnen zijn.’

Award voor Duurzaamheid

Casagrande geeft leren banken een nieuw leven. Toch begrijpt zij natuurlijk als geen ander dat het beter is als kringloopwinkels hun meubels doorverkopen en mensen nog jarenlang plezier hebben van zo’n bank. ‘Maar soms is dat niet het geval en dan verdwijnt het leer uiteindelijk in de verbrandingsoven. De banken die ik gebruik, gingen dus toch al weg.’

De circulaire tassencollectie van Claudia Casagrande won in 2023 een Award voor Duurzaamheid, jaarlijks uitgereikt door onder meer Improvement Day, Vote Company en de Plastic Soup Foundation. Ze was verrast door de leuke en positieve reacties, zegt ze, ‘maar ik was vooral heel blij met de vraag van een grote Nederlandse meubelfabriek: zou je eens met ons mee kunnen denken over restmaterialen?’ Nou graag.

Van dat soort vragen slaat haar fantasie meteen op hol. ‘Dan ga ik zelf ook weer nadenken over materialen. Wat kun je er allemaal mee? En vooral ook: welke partijen kan je erbij betrekken? Anderen meenemen in mijn creatieve ideeën. Dat vind ik het mooist.’

  • Auteur: Selma Osman
  • Fotograaf: Bas Losekoot

Meer lezen over dit onderwerp?

Noah

Column

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens