Gevonden beelden

Zout, muntjes, stenen of zelfs opgedroogde verf in de voegen van de Brusselse metro. Het kan allemaal het begin zijn van een sculptuur, een foto of een video. Misschien lijkt het alsof de beelden zich als vanzelf bij Van Luit aandienen, maar wel pas nadat hij er heel persoonlijke betekenislagen aan heeft toegevoegd.

Zo ook dit beeld, van de bodem van een wensput. In de loop van de tijd hebben bezoekers hier hoopvol muntjes in geworpen. Met de ogen gesloten, zo stel ik me voor, over de linkerschouder weggeworpen; in stilte die wens prevelend. Door de stenen op de bodem van de put rolden de muntjes in de voegen en maakten daar samen een structuur. Wat een goed beeld! Voor meerdere uitleg vatbaar ook.

Want die muntjes symboliseren stuk voor stuk een wens, een verlangen, een droom van iemand. Maar één muntje maakt nog geen wensput. Daar hebben we handenvol muntjes voor nodig, afkomstig uit vele portemonnees. En al die muntjes samen? Die vormen een waardevolle schat én laten op deze foto zien dat geld daarnaast ook een netwerk, een structuur kan zijn. Een netwerk dat dingen mogelijk kan maken, dat de ene wens met de andere kan verbinden, dromen waar kan maken. En dat geld tegelijkertijd ook niet meer dan een middel is. Wij als mensen kunnen daar met elkaar betekenis aan geven.