‘Er is altijd ruimte om te sparen’

‘Dat was een zomerbaantje als vakkenvuller, bij de coöperatie. Ik was toen een jaar of twaalf en vond het spannend om mijn eerste geld te verdienen. Tot die tijd kreeg ik één gulden en dertig cent zakgeld per week. Ineens verdiende ik vijfentwintig gulden per week.’

‘Gewoon cash. In die tijd was dat normaal. Mijn vader kwam ook iedere maand met een envelop thuis. Wat ik verdiende, ging in de spaarpot. Daar kocht ik dan bijvoorbeeld cadeautjes van voor verjaardagen.’

‘Mijn vader. Hij moedigde mij al vroeg aan om te sparen. Hij was erg zuinig. Een lekke band bijvoorbeeld, werd zelf geplakt. Als kind was ik niet altijd even voorzichtig. Maar zelfs toen er op mijn binnenband wel veertig plakkers zaten, was dat geen reden om een nieuwe te kopen. Er kon altijd nog weer een stukje overheen.’

‘Dat is om me niet te afhankelijk te maken van geld. Niet zo verkrampt met geld om te gaan als mijn vader destijds. Ik vind het belangrijk om het leven te ervaren, in plaats van te leven om te verzamelen. Ik verzamel liever ervaringen, dat is wel een beetje de rode draad in mijn leven. En met meerdere opdrachtgevers was mijn risico gespreid. Zo lukte het altijd om net genoeg geld op de plank te krijgen. Misschien heeft het er ook wel mee te maken dat ik een zondagskind ben.’

‘Ik twijfel tussen een huis kopen en het werknemerschap verlaten. Ik kom dan toch uit bij het huis. Waarom? Je hebt niet alleen een dak boven je hoofd. Maar ook de verplichting om te zorgen dat je dat huis kan houden. Mijn eerste huis kocht ik in 1975. Toen we naar Zuid-Limburg verhuisden, hebben we ook meteen weer gekocht. Mijn vrouw heeft daar een prachtig paleisje van gemaakt. Het huis is altijd een drijfveer geweest. De basis, van waaruit ik alles kan doen en waar ik altijd weer thuiskom.’

‘Begin 2000 ben ik ingestapt in een coöperatieve vereniging. Daarvoor heb ik veel geld op tafel gelegd. We wilden met elkaar een business opbouwen. Dat pakte niet uit zoals bedoeld. Ik zat toen ‘in between jobs’, dacht dat de nood hoog was om weer iets te doen. Maar dat bleek achteraf de verkeerde keuze, op het verkeerde moment.’

‘Ja, hoe weinig er ook binnenkomt, er is altijd ruimte om te sparen. Al is het een dubbeltje per week. Dat heb ik van mijn vader geleerd en daar ben ik heel standvastig in.’

‘Aan het huis, aan het verfraaien van onze leefomgeving. We hebben pas nog een balkon laten maken. We werken allebei vanuit huis en willen het dus ook zo prettig mogelijk maken.’

‘Ik ben een avonturier. Dat heeft mij in mijn leven heel veel lol, verhalen en ervaringen gebracht. Maar daardoor waren er ook weleens spanningen in huis over geld. Dan ging ik aan tafel met mijn vrouw. Door er samen over te praten, kwam er altijd wel een oplossing. Maar die spanningen waren natuurlijk voor niemand fijn. Dat geef ik dan ook graag mee. Zorg voor zekerheid. En als er financiële problemen zijn, praat erover. Misschien is het probleem helemaal niet zo groot, en kun je het samen oplossen. Praat met elkaar, doe het samen, kijk hoe je kunt samenwerken. Dat brengt je altijd verder, ongeacht de situatie.’