Groene Buren biedt meer dan wonen in het groen

Zeven jaar geleden nam een groep Kampenaren het bouwproces van hun wijk in eigen hand. Ze kregen een weiland toegewezen op De Terpen, prachtig ingebed in de natuur achter de IJssel. Daar worden dit jaar de eerste woningen opgeleverd.

Gert-Jan van der Gulik (54), een van de drijvende krachten achter het project, Groene Buren geheten, wist meteen: hier kan ik mijn biobased woning bouwen. Over een paar maanden verhuist hij naar zijn splinternieuwe huis van natuurlijke materialen. ‘Ik hoop dat ik dan een heel aangenaam huis heb, dat aan de buitenkant natuurlijk oogt.’

Op het Groene Buren-erf komt een mix van koop- en huurwoningen waarin mensen van 22 tot 85 jaar gaan wonen. Gert-Jan en zijn vrouw Arina werden getrokken door de mooie locatie en het duurzame karakter van de wijk. ‘We zochten allereerst een nul-op-de meter-woning, maar nu zijn collectief bouwen en samen leven belangrijker voor ons. Het is een plek waar je de buren kent. Je woont op jezelf, maar we hebben ook een gemeenschappelijke tuin, een moestuin en een ontmoetingsruimte, waardoor je makkelijk samenkomt.’

‘De wijk heeft een eigen warmtenet. En we proberen elkaar te helpen en kijken naar elkaar om. Ik denk dat dit een mooie samenlevingsvorm is in onze individualistische maatschappij.’ Financiële zaken regelt de Vereniging van Eigenaren via Rabobank. ‘Daar kunnen we ook terecht voor de verzekeringen van onze vereniging’, zegt Gert-Jan.

Het was een behoorlijke uitdaging om de droom van een groene, duurzame, sociale wijk waar te maken. ‘Omdat we midden in de stikstof- en PFAS-crisis zaten en de bouwprijzen stegen, haakten deelnemers af. We moesten telkens op zoek naar nieuwe bewoners.’

‘Uiteindelijk vonden we die vooral in de Randstad. Dat bleek een voordeel, want deze mensen zijn extra gemotiveerd. Ze kiezen bewust voor dit project, ver weg van huis.’ Eén ding is zeker. ‘Als in 2025 de tweede fase is opgeleverd, dan heffen we met alle Groene Buren in de tuin het glas. En kunnen we zeggen: we hebben met zijn allen iets heel moois bereikt.’