‘Thuis leerde ik zelfstandig te zijn en te werken voor mijn geld’

‘Een bijbaantje bij een buurtsupermarkt in Halsteren. Mijn eerste ‘echte’ baan was bij Rabobank, in 1977. Eerst werkte ik in Bergen op Zoom en al vrij snel daarna in Vlissingen. Ik ben er tien jaar tussenuit geweest en in 1996 opnieuw in Vlissingen, Oost-Souburg en Middelburg aan de slag gegaan.’

‘Ik heb altijd veel contact gehad met klanten. Vroeger kwam daar natuurlijk veel contant geld bij kijken, maar daarna werd alles digitaal. De laatste jaren heb ik veel gedaan om ouderen zelfredzaam te houden: ik gaf cursussen internetbankieren en was mobiel adviseur bij de mensen thuis. Verder deed ik de nabestaandendesk. Het is heel waardevol om mensen in zo’n periode bij te kunnen staan. Ze voelen zich dan zo verloren – je kunt echt wat voor ze betekenen. Al met al was het afwisselend en het werk had echt diepgang. Mensen persoonlijke aandacht geven, daar ging het me altijd om.’

‘Op de lagere school kwam iedere week iemand van de Boerenleenbank in de klas met spaarzegeltjes. Het zogenoemde Schoolsparen. Die zegeltjes kostten een kwartje per stuk. Ik kocht voor een gulden en plakte ze in mijn zegelboekje. Een vol boekje werd op je spaarrekening gestort. Iedereen was bij dezelfde bank en iedereen spaarde mee. Thuis heb ik vooral geleerd om zelfstandig te zijn: je moet werken voor je geld – het komt niet uit de lucht vallen. Mijn vader had een eigen bouwbedrijf en het was heel gewoon dat we af en toe meehielpen: bouwverslagen voor hem typen of dingen kopiëren bij hem op kantoor.’

‘Ons eerste huis kopen was heel spannend – wat een bedrag! Ik lag er ’s nachts gewoon wakker van… Mijn ouders zeiden toen: doe het nou maar, het is een goede investering. Ik heb er ook nooit spijt van gehad.’

‘Ze kregen daardoor inzicht in hun financiën. Dankzij digitaal bankieren zijn er zoveel mogelijkheden. Bovendien houdt het ouderen zelfredzaam. En digitale spaarpotjes geven veel overzicht. Daar hielp ik mensen altijd bij en ik adviseerde ze: kijk vooruit. Heb je over drie jaar een grote reparatie? Ga dan nu vast sparen!’

‘Ja, in diverse potjes. Dat heb ik van huis uit meegekregen, al spaarden we vroeger in een blik met van die gleufjes. Mijn man en ik legden bijvoorbeeld een vast bedrag per maand opzij voor een nieuwe auto. Als we hem dan gingen kopen, hoefde ik me alleen maar druk te maken over de kleur. Ook heb ik voor mijn pensioen gespaard, zodat ik eerder kon stoppen met werken. Nu heb ik nog potjes voor vakanties, zorgkosten en energie.’

‘Vooral aan dingen waar mijn man en ik van genieten: gezellig een dagje uit, lekker ergens eten, een mooie voorstelling bezoeken of weekendjes weg met de caravan. Verder ben ik dol op tuinieren en koken. Daar heb ik, nu ik met pensioen ben, heerlijk de tijd voor – ik weet niet wat me overkomt.’

‘Denk goed na waar je je geld aan uitgeeft. Waar word je echt blij van? Want van impulsaankopen heb je vaak al snel spijt…’