‘Zo'n kans moet je met beide handen aangrijpen’

‘Het oorspronkelijke plan was studeren in Amerika. Na de middelbare school bleek ik voor highschool te oud te zijn, ik was 18. Naar college gaan was best duur. Voor datzelfde geld reis je de wereld rond, zei mijn vader. Dat heb ik vervolgens uitgezocht en het klopt dat de kosten van een wereldticket best meevallen. Je koopt via een website goedkope vliegtickets op bepaalde data. Dus besloot ik daadwerkelijk op wereldreis te gaan. Zo kocht ik tickets voor Schiphol – Bangkok, Kuala Lumpur – Jakarta, Denpasar – Melbourne en Brisbane – Auckland en heb ik de tussenliggende reizen los geboekt.’

‘Ik ben een maand in Thailand geweest, een maand in Maleisië, twee maanden in Indonesië en ook twee in Australië. In de tussentijd heb ik veel uitstapjes gemaakt, bijvoorbeeld naar Singapore, Java en Bali. Ook heb ik rondgereisd in Nieuw-Zeeland en ben ik op Hawaï geweest. Mijn reis eindigde op Aruba waar ook mijn ouders waren.’

‘Te veel om op te noemen. Ik heb voornamelijk cultuur gesnoven, lekker gegeten en heel veel nieuwe vrienden gemaakt. Vaak koos ik niet voor restaurants die populair zijn bij westerlingen maar voor kleine eettentjes. De lokale bevolking weet wat echt lekker is en dat klopte ook. Speciaal was dat ik met mijn beste vriend, die naar Australië was gevlogen, een trip langs de oostkust heb gemaakt in een minivan.’

‘Meest bijzondere ervaring was dat ik heb geploegd op een rijstveld op Bali. Een lang verhaal. Met een jongen uit Nieuw-Zeeland was ik in een karaokebar en we kregen daar alcoholische versnaperingen van Indonesiërs. We mochten hen niet terug trakteren. Toen we hoorden dat ze op het rijstveld werkten, hebben we aangeboden hen te helpen. Zo zijn we de volgende dag samen gaan ploegen.’

‘Moeilijke vraag. Alle landen en steden hebben wel wat. Singapore is heel futuristisch, Thailand mooi kleinschalig, op Java werd ik met open armen ontvangen, op Lombok had ik op de scooter in de bergen de weg voor mezelf en de Great Ocean Road in Australië is magnifiek.’

‘Je komt jezelf af en toe tegen, ik ben nogal een chaoot. Zo ging het mis met tijden, a.m en p.m. Was ik veel te vroeg op het vliegveld. In Indonesië had ik een visum voor twee keer 30 dagen. Bleek ik er 61 dagen te zijn en moest ik een duur visum kopen voor één dag. Ik heb geleerd van deze domme fouten. En ook van het leven met een maandbudget. Daar wilde ik niet overheen gaan. Nu in Nederland ook niet. Onderweg heb ik gezien dat mensen zeven dagen per week de longen uit het lijf werken voor een habbekrats. Als ik nu eens geen zin heb om te werken, kan ik me er gemakkelijker overheen zetten als ik daar aan terugdenk.’

‘Zoals gezegd had ik mezelf een maandbudget op­gelegd. Op reis is sowieso een creditcard verstandig om hotels en hostels te boeken. Contant geld is ook belangrijk. In de Aziatische landen geldt ‘cash is king’. Alleen in Australië en Nieuw-Zeeland kon ik met de pinpas betalen. Het is leuk om met verschillende valuta om te gaan. In hostels wisselden reizigers geld onderling. Met de rekenmachine erbij, koersen opzoeken en dan wat je te veel had ruilen tegen bankbiljetten van je volgende land.’

‘Als je de kans krijgt, moet je die met beide handen aangrijpen. Pas bij thuiskomst toen ik vertelde over mijn avonturen, kwam het besef echt hoe geweldig de hele reis was. Wat een herinneringen, een ervaring voor het leven. Ik snap dat mensen het op voorhand eng vinden om alleen te reizen. Maar als je een beetje sociaal bent, ben je nooit alleen. Zes van mijn vrienden zijn nu op reis, ze moesten eerst een testpersoon hebben, haha.’