‘Eind 2019 ben ik bij het hospice in Druten komen werken. Ik kom oorspronkelijk uit Noord-Holland en ik was me aan het oriënteren om daar in een soortgelijk huis te gaan werken. Ik ontmoette echter de liefde in Maas en Waal en trok al vrij snel bij hem in. Werken bij een hospice bleef mij trekken, dus zo ben ik bij Hospice De Brug terechtgekomen.’

‘Mijn vader was terminaal ziek en tot het laatst toe heb ik hem samen met mijn moeder thuis kunnen verzorgen. Dat was heel fijn en mooi om te kunnen doen, maar ook intens. Hoe geweldig is het dan dat er een hospice bestaat, waar vrijwilligers de zorg en praktische zaken uit handen nemen, zodat de naasten van onze gasten alle ruimte krijgen om er voor hen te zijn.’

‘Naast mijn baan in het speciaal onderwijs, werk ik één dag in de week in het hospice. Het is dankbaar werk. We zeggen altijd: we bieden in het hospice zorg met een sterretje. We kijken continu wat onze gasten nodig hebben en wat hun wensen zijn. Dus als iemand elke dag kroketten wil eten, dan halen we kroketten. Simpel. Er kan hier veel.’

‘Mensen denken vaak dat er een verdrietige sfeer in het huis hangt, maar eigenlijk is het tegendeel waar: er wordt juist veel gelachen. Ik vind het fijn om met de gasten te praten. Dat kunnen luchtige kletspraatjes zijn, maar ook diepgaande gesprekken. De dood is hier nooit ver weg. Ik ben er niet bang voor. Sterker nog, door mijn ervaringen met mijn vader en in het hospice heb ik gezien dat de dood ook iets moois kan zijn.’