

‘Als vrijwilliger bij Mariaweide is iedere dag bijzonder’
De vrijwilligerMargo Burm (66) is vrijwilliger bij hospice Mariaweide in Venlo.
Sinds wanneer ben je actief al vrijwilliger?
‘Ik ben vrijwilliger bij Mariaweide sinds mei 2013, 11 jaar inmiddels. En nog steeds met veel plezier. Het is een plek waar onze gasten de laatste fase van hun leven doorbrengen. Een gastvrij en warm huis waar aandacht en liefdevolle zorg voorop staan. ’
Waarom koos je voor deze organisatie?
‘Ik was bij een informatieavond in Hospice Mariaweide. Het eerste gevoel was heel goed, waarna ik besloot me aan te melden. Na een gesprek kon ik vrij snel aan de slag. In het begin was dit zeker even wennen, je weet niet precies hoe een dienst verloopt. Elke dag is anders en dat maakt het werk ook boeiend.’
Hoeveel tijd besteed je ongeveer per maand aan dit werk?
‘Als gastvrouw ben ik ongeveer 12-16 uur per maand aanwezig. Het zijn diensten van 4 uur. Daarnaast ben ik coördinator van de werkgroep relatiebeheer. We organiseren 3 keer per jaar de herdenkingsdienst voor de nabestaanden, een aantal keren per jaar zijn er ‘open deuren dagen’ en er zijn wel eens rondleidingen. Ook de gesprekken met nieuwe vrijwilligers worden door mij of mijn collega gevoerd. De tijd die ik daaraan besteed is wisselend en iedere maand weer anders.’
Wat is het mooiste wat je in dit werk hebt meegemaakt?
‘Elke dag dat ik aan het werk ben in Mariaweide is een bijzondere dag, met soms mooie gesprekken, maar vooral aandacht voor de gasten en hun naasten. Samen met 120 vrijwilligers en meerdere professionals geven we warmte en zorg aan onze gasten. Er wordt iedere dag vers gekookt, er staan mooie bloemen op tafel, de kamers zien er verzorgd uit. Samenwerken is onze kracht. Onze gasten zijn in de laatste levensfase, dus natuurlijk is er ook verdriet, dat kan op deze plek niet anders. Dit krijgt de ruimte en aandacht die hiervoor nodig is. Mariaweide is een fantastische plek; een liefdevol en warm huis voor allen die er verblijven en werken.’
- Auteur: Cindy Muns-Schmits
- Fotograaf: Wim van Groenendaal