Natuurinclusief ondernemen

Het gesprek met Laura Nieboer is goed en wel begonnen als de zon verdwijnt achter een regenwolk. Lubosch Land krijgt een fikse zegen. Inclusief ‘onze’ tuintafel met uitzicht op het voedselbos in wording, waar over een paar jaar zoveel vruchten geplukt moeten kunnen worden dat Lubosch een rendabel duurzaam bedrijf wordt.

We haasten ons naar binnen, naar de voormalige koeienstal die is omgebouwd tot boerderijwinkeltje en bedrijfsruimte, inclusief keuken. Hier melden zich deelnemers voor bijvoorbeeld een ‘wildplukwandeling’. Ze plukken planten en kruiden waarmee ze gaan koken.

‘Van brandnetels kun je lekkere soep maken’, weet Nieboer, ‘een smoothie kan ook, of je kunt er een salade mee verrijken. En wat dacht je van een vlierbloesempannenkoek?’

Dan gaan we ook maar meteen even door naar het winkeltje, waar biologische en onbespoten groenten en fruit staan uitgestald, aangevuld met streekproducten, zoals meel van de molenaar uit de buurt, stroop en Pieke Broodbier, door Nieboer zelf gebrouwen en gemaakt uit onverkocht brood.

Het is een uitvloeisel van haar in 2018 opgerichte bedrijfje Innowastion bv. Insteek: het industrieel hergebruiken van voedsel. Jaarlijks gooien we zesenhalf kilo brood per persoon weg, achterhaalde Nieboer, bij elkaar opgeteld tweehonderd miljoen broden, ofwel bijna honderdzestig miljoen kilo.

Met het broodbier, gevolgd door broodgin, wil ze het goede voorbeeld geven en daarmee andere mensen inspireren. ‘In 2018 gooiden we nog acht kilo brood weg, nu anderhalve kilo minder. Een trendbreuk’, signaleert ze.

‘In een ideale wereld bestaat afval niet; dan is het de grondstof voor iets nieuws. Ik wil mensen de waarde van afval laten zien’, zo verklaarde ze in 2019 in universiteitsblad De Observant.

Aan de universiteit in Maastricht specialiseerde Nieboer zich in de gevolgen van het vervuilen van de aarde. Vervolgens deed ze een tweede master, business. Zo koppelde ze duurzaamheid aan zaken doen.

‘Vroeger dacht ik altijd: óf je gaat voor Unilever werken, óf voor Unicef. Maar ondernemen en zorg dragen voor een betere wereld kunnen goed samengaan.’

In het interview met De Observant wierp Nieboer tevens een blik in de toekomst. Over waar ze over vijf jaar – nu – zou staan. Ze wilde energierepen gaan maken van bostel, het restproduct bij het brouwen. Trouwens, tegen een mooie baan zou ze geen ‘nee’ zeggen. En die kreeg ze, als ​circular economy specialist bij chemiereus SABIC. Het idee van duurzaam ondernemen liet haar echter niet los.

Drieënhalf jaar later zette ze samen met haar vader Geert-Jan (59) Lubosch Land op, genoemd naar de plek waar nu de boerderij staat. Zodra de zon weer tevoorschijn komt, is het tijd voor een wandeling door het vijf hectare grote, glooiende voedselbos dat bergafwaarts overgaat in een teeltveld, waar biologische bonen, kapucijners, radijsjes en allerhande bietensoorten groeien.

Het is genieten van het fraaie landschap, met daarboven wolken die langzaam voorbij drijven. ‘Ik ben geboren in Italië, heb in Singapore gewoond, en op meerdere plaatsen in Nederland. Inmiddels woon ik alweer twaalf jaar in Limburg. Hier voel ik mij thuis. Anders waren we nooit met Lubosch Land begonnen.’