

‘Ik moest wel wennen aan elektrisch koken’
Ik blik terugMonique Zweekhorst (nu 46) was pas 44 jaar toen ze haar ouders verloor. Hoewel ze hen nog elke dag mist, noemt ze de erfenis, waardoor ze haar woning grondig kon verbouwen én verduurzamen, een cadeautje. ‘Ik had liever gehad dat ze zelf van het geld hadden kunnen genieten, maar ik ben blij dat wij er iets goeds mee hebben gedaan.’
Wat hebben jullie aan het huis laten doen?
‘Een heleboel. We hebben aan de achterkant een stuk aangebouwd, een schuifpui laten plaatsen, een nieuwe keuken gezet en de badkamer en het toilet een fikse opknapbeurt gegeven. Op het dak liggen nu zonnepanelen, we zijn overgestapt van gas naar elektrisch koken, hebben vloerverwarming neergelegd, de garage geïsoleerd en op de eerste verdieping airconditioning aangelegd. Ja, als ik het zo opnoem, is het een flinke verbouwing.’
Was verbouwen een lang gekoesterde wens?
‘We wonen in een twee-onder-een-kapwoning en twijfelden of we wilden verhuizen naar een vrijstaande woning. Toen we besloten om in deze woning te blijven, zeiden we tegen elkaar: Dan gaan we het ons wel zo aangenaam mogelijk maken en zorgen dat het huis helemaal van deze tijd is.’
‘Door de verbouwing is niet alleen het leefgenot toegenomen. Met de investering in zonnepanelen, vloerverwarming en het overstappen van koken op gas naar elektrisch houden we op lange termijn zelfs meer over in onze portemonnee en doen we iets terug voor de wereld. Dat voelt goed.’
Hoe bevalt jullie ‘nieuwe woning’?
‘Haha, ja, we ervaren het misschien wel een beetje als een nieuwe woning, al voelt het ook nog heel vertrouwd. Maar het bevalt heel goed. Ik moest in het begin alleen wennen aan het elektrisch koken. De manier waarop je iets bereidt, is toch anders. Ik moest echt zoeken naar de juiste stand om iets lekker te laten pruttelen.’
‘Verder vind ik het leuk om af en toe te kijken hoeveel energie onze zonnepanelen opleveren. Laatst waren we drie weken op vakantie en toen betrapte ik mezelf erop dat ik na een zonnige dag toch even de app opende. De zon is gratis, het is mooi om daar gebruik van te kunnen maken.’
Heb je met je ouders besproken wat je met de erfenis zou doen?
‘Nee, dat heb ik niet. Maar we hebben het geld wel heel bewust deze bestemming gegeven; een goede investering in onze ogen. Het is een investering die zichzelf op de lange termijn terugverdient en we dragen op deze manier bij aan een schonere planeet. Dat past beter bij ons dan dat we het geld waar mijn ouders hard voor hebben gewerkt over de balk zouden smijten door bijvoorbeeld veel royaler te gaan leven.’
Hebben jullie bij anderen advies ingewonnen voor de verbouwing?
‘Ja, toen we besloten om ons huis te verduurzamen, hebben we een gesprek gehad met onze lokale installateur. We waren zelf al van plan om zonnepanelen aan te schaffen, maar hij adviseerde ons bijvoorbeeld nog even te wachten met een warmtepomp. Dat zou voor ons niet voordeliger uitpakken, legde hij uit. Het is fijn dat een expert ons heeft geholpen. Natuurlijk hadden we zelf al wel het een en ander uitgezocht, maar dat is toch anders dan wanneer iemand meekijkt. De installateur vroeg zich bijvoorbeeld ook af waarom we niet kozen voor vloerverwarming als we toch zonnepanelen namen en de radiatoren vernieuwden.’
Wat vind je de fijnste plek in jullie huis?
‘We hadden al een overkapping aan de achterkant van het huis, maar die hebben we dichtgemaakt met schuifdeuren. Daardoor hebben we nu een even heerlijke als natuurlijke overgang van ons huis naar de tuin. Je zit als het ware buiten, maar bent niet afhankelijk van hoe koud of warm het is. Daarnaast is het uitzicht prachtig. Aan de ene kant kijk je uit op de nieuwe keuken en aan de andere kant kijk je de tuin in. Daardoor is het een heel rustgevende plek geworden waar je altijd kunt zitten.’
Is dit ook de plek waar je oud wilt worden?
‘Dat durf ik nog niet te zeggen. Ik ben opgegroeid op een boerderij, dus ik zou ooit nog wel een woning willen kopen met heel veel grond. Maar voor nu zitten we goed in ons huis, dat helemaal toekomstbestendig is.’
- Auteur: Guus Peters
- Fotograaf: Hedayat Amid















