‘Voor mijn gemoedstoestand wil ik geld achter de hand hebben’

‘Ik had voor Creative Business gekozen vanwege de creatieve kant. Ik had zo’n beeld dat ik later bij een tijdschrift zou gaan werken en mij zou gaan bemoeien met de uitstraling ervan. Maar dat kwam voor mijn gevoel niet uit de verf. Ik ging piekeren: wilde ik dit nog wel? Ik ben ooit op vakantie op Bonaire geweest. Ik voelde me er heel chill. Ik dacht: misschien is dat de juiste omgeving om dingen op een rijtje te krijgen.’

‘Ik woonde nog thuis en werkte in Callantsoog bij een strandrestaurant en in Egmond aan Zee bij een hotel. Ik had al een spaarpotje opgebouwd. Ik heb de boeken dichtgeslagen en drie maanden lang extra uren gemaakt. Toen had ik genoeg gespaard om drie maanden naar Bonaire te gaan. Op het eiland werkte ik in een strandtent. Het geld voor de huur van mijn appartement en scooter werd van mijn loon afgehouden.’

‘Bonaire is best een prijzig eiland. Weet je wat er vooral inhakte? Als je naar het strand ging, moest je altijd wel iets uitgeven. Mijn boodschappen deed ik in de goedkoopste supermarkt, Bondigro, een soort Aldi XXL. Voordelig shoppen doe ik nog steeds. Ik let op de kortingsacties. Ik moet wel, als ik een beetje comfortabel wil leven.’

‘Ja, ik kreeg er toch weer zin in. Ik had het geluk vrij snel een geweldige stageplek te bemachtigen, bij LINDA.meiden. Een tijdschrift, toch een droom die uitkwam. Ik heb er een podcast gemaakt en na mijn stage kon ik er freelance blijven werken. Voor mijn eindopdracht heb ik net een voorstel geschreven voor een videoserie voor LINDA.meiden. Dat is goedgekeurd, nu moeten we alleen nog zoeken naar een goed onderwerp. Met een schuin oog kijk ik ook al naar de toekomst. Als ik klaar ben met mijn opleiding, zou ik super graag aan het blad verbonden willen blijven.’

‘Best duur. Mijn moeder betaalt mijn opleiding, maar verder sta ik op eigen benen. Dat wil ik ook. Ik wil het zelf redden. Ik sta een paar uur per week achter de bar en kan ook nog sparen. Voor mijn gemoedstoestand vind ik het fijn om geld achter de hand te hebben als er iets stuk gaat, zoals laatst mijn fiets.’

‘Op mijn zestiende heb ik een scooter gekocht. Daarmee kocht ik ook vrijheid. Tot die tijd was mijn wereld vooral Nieuwe Niedorp, waar ik woonde en in de supermarkt werkte. Maar dat dorpse leven begon me te benauwen. Nu kon ik naar Callantsoog. Ik wilde aan de kust werken. Ik hou van de zee en het strand.’

‘Een Apple watch. Ik dacht dat zo’n horloge me zou helpen om gestructureerder te leven, maar ik draag hem amper. Ik word gek van al die meldingen. Het is niet fijn om zo verbonden te zijn met je mobiele telefoon. Ik ga hem denk ik verkopen.’