Wat een hoopje wit zand niet kan doen

‘Een hele goedemorgen! Wij komen een gratis vloertje ophalen.’ Beste vrienden Michael Boer en Stefan Spooren melden zich in de Eindhovense showroom van Vloer Het Zelf; ze hebben er duidelijk zin in vandaag. Verkoopmedewerker Berry Klok verwachtte de twee al: ‘Loop maar mee, het staat klaar.’

De mannen zijn aan het klussen in het huis van een goede vriendin met twee kinderen, die na een zware periode op het punt staat een nieuwe start te maken. Stichting ANDERS bracht de vrouw in contact met de vloerenspeciaalzaak, die haar het laminaat cadeau doet. Nu zij met de kinderen een tijdje ergens anders verblijft, nemen Boer en Spooren haar woning onder handen.

Details over de situatie geven ze niet, dat is te persoonlijk, maar dat de vloer goed terecht komt, staat buiten kijf. ‘Er is veel gebeurd in dat huis. De komende weken gaan we stukadoren, verven en laminaat leggen. Als alles er weer als nieuw uitziet, verdwijnen de nare herinneringen misschien naar de achtergrond en kunnen ze echt opnieuw beginnen.’

Directeur Dirk Versteeg van Vloer Het Zelf vindt het fijn dat hij iets kan doen voor het gezin; hij geeft wel vaker een vloertje weg. ‘De Stichting ANDERS belt me een paar keer per jaar. Ze vertellen me dan in grote lijnen wat er speelt, ik heb de vrijheid om per keer te bepalen of ik iets kan betekenen. Ik vind het belangrijk om te weten dat mijn hulp goed terechtkomt, daarom is het fijn dat de stichting ertussen zit. Ik heb nog nooit nee tegen ze gezegd, daarvoor zijn de situaties te schrijnend. De groothandel waar ik mijn vloeren inkoop, weet inmiddels ook van dit initiatief. Daar denken ze bij een mooie restpartij eerst aan mij.’

Hoe waardevol de hulp is, wil klusvriend Boer graag nog eens benadrukken. ‘Stichting ANDERS regelde niet alleen de vloer voor dit gezin, maar ook gratis verf en een nieuwe wasmachine. Als je het zo zwaar hebt gehad als deze moeder, betekent het heel veel om te merken dat er ook nog lieve mensen zijn, die vinden dat jij dit verdient.’

De praktische hulp van de ondernemers maakt inderdaad een wereld van verschil, bevestigt ook regioleider Bart Moret van de Eindhovense vestiging van Stichting ANDERS. Samen met zijn collega Luka van den Herik koppelt hij vraag en aanbod aan elkaar.

‘Er is sinds 2020 een steeds grotere beweging van geven ontstaan. Lokale ondernemers helpen mensen uit hun eigen omgeving door een gratis dienst of product aan te bieden. Ze zitten nergens aan vast, ze bepalen per aanvraag of ze iets kunnen doen. Als het een keer niet uitkomt, is dat geen enkel probleem. Natuurlijk kun je ons werk ook, net als Rabobank, financieel ondersteunen.’

De meeste hulpvragen komen via gemeenten, zorg- of welzijnsorganisaties bij Stichting ANDERS terecht; hulpverleners weten Moret en Van den Herik steeds beter te vinden. ‘Er is vooral veel behoefte aan verf, vloertjes en bestelbusjes waarmee mensen hun spullen kunnen verhuizen of naar de milieustraat kunnen brengen. Ook naar het snoeien of rooien van bomen en planten is veel vraag. Maar we hebben ook weleens een tandarts gezocht om een gratis gebitsrenovatie uit te voeren’, vertelt Moret.

‘We hebben zelfs ooit iemand dolblij gemaakt met een hoopje wit zand. Die man was tijdens corona zijn baan verloren en zat zowel financieel als mentaal diep in de put. Elke dag zag hij bezorgers door de straat rijden, met spullen voor mensen wier leven wel gewoon doorging. En op een ochtend stopte er eindelijk iemand voor hem, om zand voor zijn terras te brengen.’

‘De volgende keer dat ik langskwam, zat hij tussen de tuinkabouters in zijn voortuin. Op ons verzoek heeft hij vervolgens een oudere dame uit zijn buurt geholpen met haar tuintje. De meeste mensen doen graag iets terug, dat stimuleren wij ook; pay it forward noemen we dat.’

Moret heeft nog een voorbeeld dat hij graag wil delen. Daarvoor nodigt hij ons uit om te komen kijken bij een gezinswoning in Mierlo, die vandaag leeggemaakt moet worden. Ook aan dit huis kleeft een aangrijpend verhaal, om die reden zijn de bewoners inmiddels verhuisd naar een andere plek.

‘Alle spullen die voor hen belangrijk zijn, hebben ze al meegenomen, maar het opruimen van de rest kan gezien de traumatische gebeurtenis niet van ze gevraagd worden’, vertelt Marjolein Lucassen, coördinator vluchtelingenwerk bij welzijnsorganisatie LEVgroep.

‘Daarom doen wij dat vandaag met een groepje vrijwilligers. Drie bewoners van de Gemeentelijke Tijdelijke Noodopvang in Geldrop hebben aangeboden om te helpen en daarnaast zetten enkele medewerkers van Rabobank zich vandaag in. Het vrachtwagentje is geregeld door Stichting ANDERS, zodat we de spullen meteen kunnen afvoeren. Ik vind het ideaal, want in de zorg hebben we geen budget meer voor dit soort dingen.’

Een van de Rabobank-medewerkers die vandaag komt helpen, is Loes van Leeuwen. Normaal gesproken werkt ze als financieringsspecialist, maar vandaag steekt ze in Mierlo de handen uit de mouwen. ‘Rabobank stimuleert zijn medewerkers om vrijwilligerswerk te doen’, verklaart ze. ‘Toen ik hoorde over deze situatie, heb ik samen met wat collega’s hulp aangeboden.’

Toch voelt het wel wat ongemakkelijk om zomaar iemands woning binnen te lopen, bekent ze. In de gang hangt nog een zelfgemaakte verjaardagsslinger, op het ouderlijk bed ligt een vergeten gezelschapsspel: Incognito. ‘Het voelt toch best privé.’

Tijd om daar lang bij stil te staan, krijgt ze echter niet, want coördinator Lucassen staat al in de regelstand: wat nog puntgaaf is, wordt op de stoep bij elkaar gezet voor de kringloop, de rest kan direct in de vrachtwagen voor een enkele reis naar de milieustraat. Van Leeuwen en haar collega’s beginnen meteen te ruimen. De tuinkussens zijn voor de kringloop, het bankstel gaat naar de stort.

Een buurtbewoonster die de vertrokken bewoners goed kent, komt aanlopen en begroet Lucassen. ‘Ik kom ook helpen’, belooft ze. Zo’n reactie is goud waard, vindt Moret. ‘Geven maakt rijk, dat willen wij zoveel mogelijk mensen laten ervaren.’