‘Caravans zijn een stuk minder bewerkelijk dan komkommers’

Hollen en stilstaan – de Helmondse familie Smeets deed het jarenlang met overgave: ‘Van maart tot en met september werkten we zeven dagen per week in de kas, daarna was het een paar maanden rustig en konden we met vakantie. In februari begon het hele circus opnieuw. Na dertig jaar hadden we dat wel gezien, we wilden wat meer vrijheid en vrije tijd’, vertelt Johan Smeets (56). Hij nam de komkommerkwekerij in 1998 samen met zijn vrouw Monique (56) over van haar ouders, Jan en Nellie Raaijmakers.

‘Mijn schoonvader verstond zijn vak. Hij was een van de eersten die ging telen op steenwol en perliet, dat leverde eersteklas komkommers op. Ik had niet per se iets speciaals met komkommers, maar ik was onder de indruk van wat Jan had neergezet. En de verdiensten waren goed, dat motiveerde natuurlijk ook.’

Dat harde werken was lange tijd geen enkelprobleem. ‘Ik ben ermee opgegroeid. Het zit in onze aard’, vertelt Monique. ‘Toen onze zoon Rick in 2018 in het bedrijf stapte, dachten we dat wij wat vaker vrij konden nemen. Maar het gevolg was dat Rick nu óók elk weekend werkte. Ik vond het helemaal niet leuk om met Johan te gaan fietsen terwijl hij hier in zijn eentje aan het werk was.’

Een krantenbericht over de grote vraag naar stallingsplaatsen voor campers en caravans zette haar aan het denken: misschien was dat een alternatief. ‘Met caravans zouden we geen torenhoge gasrekening meer hebben en geen gestress meer over de oogst. Ook hoefden we niet meer op zoek naar seizoenswerkers. Elke keer als we stonden te zweten tussen de komkommers, begon ik over caravans.’

Tijdens een familievakantie in de winter van 2022 hakte het gezin de knoop door: de komkommers zouden plaatsmaken voor caravans. ‘Mijn vader had aanvankelijk wel moeite met ons besluit’, herinnert Monique zich.

‘Hij snapte niet waarom we een bloeiend bedrijf opgaven voor een onzekere toekomst. Dat vond ik best lastig. Maar het was een goed onderbouwde keuze. We wisten hoeveel we moesten investeren en wat het op termijn kon opleveren. Dat gaf vertrouwen.’ Ook Rick raakte overtuigd van de kansen. ‘Ik zag wel in dat dit me meer vrijheid zou geven.’

Stap één was het ontmantelen van de kassen, een klus die Monique liever aan zich voorbij liet gaan. ‘Voor een teler is een lege kas al niks, maar dit ging nog een stap verder: alle buizen, folies en draden moesten eruit. Dat vond ik lastig om te zien, dus ik ben naar mijn dochter Marlie gegaan.’

Toen het opbouwen kon beginnen, haakte ze weer aan.
De familie begon aan een monsterklus: het bestraten van 20.000 vierkante meter grond. Monique leerde de loader bedienen en reed de stenen af en aan, vader en zoon legden ze erin.

Een slimme beslissing die de familie nam, was het vervangen van het glazen dak door 8.500 zonnepanelen. ‘We konden de stalling niet verzekeren, omdat het dak van de kas niet op sneeuw was berekend’, verklaart Rick.

‘Hierin heeft de bank echt meegedacht. Als we er stevige frames met zonnepanelen op legden, losten we dat probleem op. Het nieuwe dak beschermde de campers en caravans bovendien tegen uitdroging, verkleuring en hagelbuien. Maar het mooiste was nog dat de zonnepanelen een extra inkomstenbron vormden. In plaats van jaarlijks 500.000 kuub gas te verbruiken, wekken we nu drie miljoen kilowatt groene stroom op, die we leveren aan een energiebedrijf.’

Een andere vernieuwing waar zowel de familie als de klanten heel tevreden over zijn, is de app 1Stalling. Het was een idee van Rick: ‘In de app kunnen onze klanten tot 48 uur van tevoren aangeven dat ze hun camper of caravan komen halen. Wij zetten hem dan op tijd klaar op het afgesloten ophaalterrein. De klanten openen het hek met de app en kunnen hun caravan of camper dus ook terugbrengen wanneer ze willen. Het scheelt heel veel telefoontjes.’

Terugkijkend mist eigenlijk niemand de komkommers. ‘Ik vind het contact met de klanten verrassend leuk. De sfeer is altijd goed, want iedereen is in vakantiestemming’, zegt Johan.

En Monique? Die gaat tegenwoordig wél spontaan een dagje fietsen. Sinds kort heeft ze er een nieuwe hobby bij: oppassen op kleindochter Fabienne. ‘Maar die kan gewoon in de kinderwagen mee de stalling in.’