‘In 2006 was mijn oom rayonhoofd Domburg bij Kustmarathon Zeeland. Samen met mijn broer ging ik kijken. Het was heel druk en ze hadden duidelijk handjes te kort. Toen zijn we natte sponsjes gaan uitdelen. Vanaf dat moment hebben we dat ieder jaar gedaan, want het was zo leuk! Later werd ik officieel vrijwilliger en mijn broer en ouders ook. Elk jaar met z’n vieren, zo bijzonder.’

‘Een paar jaar geleden ben ik rayonhoofd Domburg geworden. Ik ben verantwoordelijk voor het traject van Hoogduin tot achter de Hoge Hil. ’s Ochtends maak ik de verzorgingspost gereed bovenop de duinen, leg de sponsjes en het water klaar, en vang alle vrijwilligers op. Dat zijn er in Domburg alleen al 35. Ik zorg dat iedereen op z’n plek staat, check of alles goed gaat en ben gedurende de dag vliegende keep. Er is ook een EHBO-post en gezellige muziek.’

‘De Kustmarathon is altijd het eerste weekend van oktober. Twee maanden van tevoren vergaderen we met alle rayonhoofden. Daarna ben ik druk met dingen regelen, zoals tasjes ophalen voor alle vrijwilligers. Op de dag zelf start ik om half negen en ben ik pas laat klaar. Het evenement duurt drie dagen, maar ik ben er alleen tijdens de marathon op zaterdag. Nadien verzamelen we alle verbeterpunten.’

‘Het leukste zijn de laatste lopers die langskomen. De achterhoede komt bij ons met het snot voor de ogen – zij zijn zo dankbaar voor onze hulp. Later thuis, op tv, kijken we de finish. Dan herkennen we veel lopers: oh, die heeft het toch gehaald, wat goed! Het is zo’n mooi evenement, echt Zeeuws. Ik ben blij dat ik daaraan mag bijdragen.’