‘Twee jaar geleden bezocht ik met mijn Engels­talige schoondochter die Nederlands wilde leren, het Taalcafé van de bibliotheek in Heerhugowaard. De sfeer en manier van werken passen bij mij, zodoende ben ik blijven plakken. Ik heb in het verleden ook al veel ander vrijwilligerswerk gedaan.’

‘Het is geen bewuste keuze geweest, maar op mijn pad gekomen. De bibliotheek is een plek waar iedereen welkom is en véél meer dan een plek waar boeken geleend kunnen worden. Je kunt er lezen, leren, elkaar ontmoeten of op zoek gaan naar inspiratie en antwoorden.’

‘Samen met andere vrijwilligers ben ik betrokken bij het Taalcafé en het Open Leercentrum. We helpen anderstaligen bij het leren van de Nederlandse taal. Bij het Taalcafé ligt de nadruk vooral op het spreken, bij het Open Leercentrum op het lezen en schrijven. Ik ben altijd scherp geweest op taal en vind het leuk om mensen te helpen. Ik was in mijn jonge jaren met veel plezier fulltime moeder. Toen mijn kinderen naar school gingen, werd ik professioneel EHBO- en reanimatie-instructeur. Soms denk ik: misschien heb ik mijn roeping gemist.’

‘Zo’n zestien uur per maand.’

‘Laatst hebben deelnemers aan het taalcafé, zes nationaliteiten, verteld over hun lievelingseten. Zo goed mogelijk in het Nederlands. Dat creëerde echt een band. In dit werk leer ik ook over andere culturen. We doen allemaal ons best om elkaar te begrijpen en begrepen te worden, daar draait het om. Ik stap na afloop ook altijd weer blij en voldaan op de fiets naar huis.’