Van zeecontainer naar clubhuis

Techniek, lef en kracht – dat heb je nodig als polsstokverspringer. Wie een sprong waagt, moet vanuit een sprint in één soepele beweging in de polsstok springen, die voor een twee meter hoge schans staat. Vervolgens klim je omhoog en spring je zo ver mogelijk in het zandbed. Dat levert spannende wedstrijden op, maar die zouden er niet zijn zonder de mensen die zich achter de schermen inzetten. ‘We draaien volledig op vrijwilligers’, vertelt Jelle Vianen, penningmeester van Polsstokclub Linschoten. ‘Van gras maaien tot wedstrijden organiseren: we doen alles samen. Dat is hartstikke gezellig én het versterkt het clubgevoel.’

Die betrokkenheid blijkt ook uit de bouwplannen voor een nieuw clubhuis. Al vijftien jaar gebruikt de club zeecontainers als kantine en kleedruimte. ‘Prima als tijdelijke oplossing, maar niet ideaal’, vertelt Jelle. ‘De containers zijn tochtig in de winter en bloedheet in de zomer. Daarnaast hebben we nu geen fijne ontmoetingsplek, terwijl alle polsstokverspringers en vrijwilligers daar juist behoefte aan hebben.’

Met de komst van een nieuwbouwwijk naast het terrein van de polsstokclub, is dit de perfecte gelegenheid voor een structurele oplossing. ‘We willen de bewoners zo min mogelijk overlast bezorgen. Daarom grijpen we dit moment aan om een toekomstbestendig clubgebouw neer te zetten, met duurzame installaties als een warmtepomp en zonneboiler. Zonder de steun van Rabobank was dat niet mogelijk geweest. We zijn dan ook heel blij met hun bijdrage.’

Van jong tot oud: alle leden helpen mee aan het nieuwe clubhuis. Jelle: ‘De energie die vrijkomt nu we hier samen mee aan de slag gaan, is enorm. Net als vijftien jaar geleden steken we weer met elkaar de handen uit de mouwen.’ De bouw start eind 2025 en gebeurt grotendeels door Polsstokclub Linschoten zelf. ‘Een flinke klus, maar met zoveel betrokken leden wordt het zeker een succes.’