‘Bij VDZ toch wel een jaar of vijftien. Daarnaast verricht ik vrijwilligerswerk voor Atelier Het Duifje in Arnhem. Daar begeleid ik wmo’ers, oftewel mensen met een rugzakje.’

‘Toen mijn zoontje hier ging voetballen, was ik voetbalouder en werd ik coach en trainer. Toen hij stopte ben ik doorgegaan omdat ik het zo leuk vond. Ik train veel teams, heb het G-team mede opgericht en houd me bij VDZ bezig met vluchtelingen. We hebben zelfs een apart vluchtelingenteam.’

‘Het is uit de klauwen gelopen. Ik ben er iedere avond en in het weekeinde. Ongeveer 25 uur schat ik.’

‘Het is leuk om op het veld te staan met een groep. Ook het concept vereniging is waardevol. Een vereniging geeft ons iets wat we in de maatschappij verliezen, een stuk gemeenschap. Je komt nieuwe mensen tegen. Het werken met vluchtelingen is prachtig. Ik heb affiniteit met de rest van de wereld. Bij VDZ spelen er in veel teams vluchtelingen. Dat is een verrijking voor de club. Veel van die jongeren hebben van alles aan hun hoofd en kunnen bij ons de gedachten ergens anders op focussen. Ze leren in een sneltreinvaart integreren. Mooi om te zien.’

‘Ik vind het niet belangrijk om een prijs te krijgen. Maar het deed me meer dan ik had durven denken. Ik schoot zelfs vol. Mooi ook dat er tijdens de uitreiking veel mensen in de zaal zaten die speciaal voor mij waren gekomen. Terwijl ik gewoon de dingen doe die ik leuk vind…’