‘Dan gaan we ver terug in de tijd, want ik schat in dat ik midden jaren tachtig als trainer van de mini's ben begonnen. Vervolgens kwam er een hele waslijst aan functies, maar trainer/coach ben ik nog steeds. Daarnaast zit ik in het bestuur, volleybal ik zelf bij Heren 1 en fluit ik links en rechts een wedstrijd. In het bestuur heb ik een algemene rol, gericht op het beleid van de club. Het beleid is aan vernieuwing toe en hierin pak ik enkele projecten op.’

‘Als 8-jarige ben ik hier zelf gaan volleyballen en ik ben gewoon nooit meer weggegaan bij deze club. Het vrijwilligerswerk, daar ben ik gewoon ingerold. Nou ja, werk… het is een hobby.’

‘Ik denk dat ik per week een uur of 7 à 8 bezig ben voor al mijn verschillende rollen bij de club. Zo uitgeteld is het best veel, maar zolang het leuk is, blijf ik het doen. Het allerleukste vind ik nog steeds het trainen en coachen van jonge mensen. Samen met mijn collega-coach Arjan train ik Dames 3, het opleidingsteam dat een springplank is naar het 1e of 2e team. Dit sluit aan bij mijn werk, als docent op het MBO, want ik werk overdag en in de avond met dezelfde leeftijdsgroep.’

‘Als je het puur over de sport hebt, dan zijn dat natuurlijk de kampioenschappen als trainer en als speler. Als ik verder kijk, dan ben ik trots op het jeugdkamp. Jaren geleden heb ik dat opgestart met een vriend van mij en het jeugdkamp is tegenwoordig echt een begrip bij DASH. Wat ik persoonlijk ook heel leuk vond, was het maken van een (papieren) clubblad. Maar dat was flink wat jaren terug. Alles bij elkaar haal ik toch het meeste energie uit het training geven. En zolang dat zo blijft, blijf ik dat ook doen.’