De eerste vrouw ooit op de beursvloer

‘Ik deelde de primeur met twee vrouwelijke vakgenoten. De directeur van de Amsterdamse effectenbeurs ontving ons hartelijk. Op de entresol kregen we bloemen en hield hij een korte toespraak. Beneden zongen de beursbedienden ‘O, wat ben je mooi’. De jonge garde vond het wel leuk dat wij vrouwen zich bij hen voegden. Zij zouden ons later als gelijken behandelen. De ouderen vonden het maar niks. Een van hen deelde sigaren aan ons uit met de boodschap: ‘Als je dan zo nodig met ons op de beursvloer wil staan, dan doe je ook als wij’.

‘Ik liet het allemaal gebeuren, genoot van het feit dat wat ik al lang voor ogen had, nu werkelijkheid werd. Ik had vertrouwen in mezelf, ik had al wat jaren ervaring in de effectenhandel. Tegelijkertijd realiseerde ik me dat mijn werk onder een vergrootglas lag, ik mocht geen fouten maken.’

‘Zeker. Ik handelde voorzichtiger en wees mijn klanten nadrukkelijker op risico’s. Ik was standvastig, handelde nooit impulsief en hield het hoofd koel. Als we even generaliseren, denk ik dat vrouwen in de financiële wereld die eigenschappen vaker hebben.’

‘Meestal rendeerden mijn aandelen wel, ja. Al heb ik ook weleens flink verloren. Zoals op Zwarte Maandag, de eerste beurskrach na de Tweede Wereldoorlog. Ik hoorde erover toen ik met mijn ouders op vakantie was. ‘Daar gaat m’n nieuwe keuken’, zei ik laconiek tegen mijn moeder. Ik was niet in paniek, uit ervaring wist ik dat de beurs zich op termijn zou herstellen. Die rust en standvastigheid bood ik mijn klanten ook.’

‘Ervaring heeft me het meest geleerd. In het begin van mijn carrière deed ik administratief werk voor de aangesloten boerenleenbanken. Alles werd toen nog op kaartjes en in boeken geregistreerd, elke transactie ging door mijn handen. Ik was – en ben nog steeds – ontzettend leergierig. Als ik de logica van een transactie niet inzag, vroeg ik collega’s van de adviesafdeling ernaar.’

‘Toen ik eind twintig was, begon ik zelf in effecten te handelen. Ik leerde dat wat je in de krant leest zijn weerslag heeft op de beurskoersen – politieke gebeurtenissen, ontwik­kelingen in de economie… Ik leerde dat je kennis te gelde kunt maken.’

‘Ik ben de oudste van twaalf kinderen. We waren arm, al hebben we nooit honger geleden. Dat leert je om heel zuinig te zijn met geld. Het heeft me ook een drive gegeven: ik besloot dat ik later meer geld wilde hebben. Geen rijkdom, maar ook geen armoede. Geld daargelaten, ben ik überhaupt erg gemotiveerd om altijd net wat meer te willen dan een ander. Al vroeg merkte ik dat je daarvoor moet werken, dat niets vanzelf komt. Ik leerde dat het loont om hard te werken én berekende risico’s te nemen.’

‘Geld waarvoor je gewerkt hebt, is waardevoller dan geld dat je is komen aanwaaien. De samenleving van nu is welvarender en de kansen zijn minder ongelijk. De generatie na mij heeft dus een betere basis en is, denk ik, ook gewend aan een zekere luxe. Dat is prima, maar laksheid ligt op de loer. Ik wil graag meegeven: werk voor je geld en wees ambitieus. Geef niet meer uit dan dat je hebt. Pas je levensstijl aan als je – al dan niet tijdelijk – minder geld hebt dan je gewend was.’

‘Verder zie ik dat handelen in crypto populair is. Begin daar niet zomaar aan. Anders dan bij een aandeel Philips, waar het bedrijf Philips achter zit, is crypto lucht – en de wind kan alle kanten op waaien.’