‘Ik wil iets betekenen voor mijn omgeving’

Als jongen droomde Tom Salemink ervan om architect te worden. ‘Ik wilde iets creëren’, vertelt hij in het kantoor van Achterhoek Werkt in Doetinchem, de organisatie die hij al jaren met veel enthousiasme leidt. ‘Ik speelde als kind veel met lego. Nog steeds eigenlijk, maar dan vooral met mijn kinderen van vier en zes jaar. En ik heb een neef die iets ouder is en die architectuur studeerde in Delft. Dat inspireerde mij om architect te willen worden.’

Maar het liep anders: de jonge Salemink bleek geen kei in de abstracte vakken; bovendien telde zijn familie veel ondernemers. ‘Mijn vader was directeur van warenhuis Huls in Doetinchem, ik kwam dus al vroeg in aanraking met het ondernemerschap en dat leek me ook wel wat.’

Zo kwam het dat Salemink na de middelbare school koos voor de opleiding Small Business en Retail Management in Enschede. ‘Het was een praktijkgerichte opleiding, ik zat niet de hele dag in de collegebanken. Ik kon er mijn creativiteit in kwijt, en mijn nieuwsgierigheid.’ Al in het eerste studiejaar zette hij met medestudenten een bedrijfje in promotie-artikelen op, maar ‘dat werd geen doorslaand succes. En ik haalde er ook geen plezier uit. Maar ik heb toen wel veel geleerd over groepsdynamiek.’

Salemink ontdekte ook dat hij niet van de meerjarenplannen en targets was, maar veel meer een sociaal ondernemer: iemand die mensen wil verbinden en een maatschappelijke rol wil spelen. ‘Ik ben een sociaal mens, een doener, ben goed in contacten leggen en voel een sterke verantwoordelijkheid voor mijn omgeving.

Dat heeft te maken met het feit dat ik kinderen heb, ik wil dat zij in een goede wereld opgroeien. Maar ook met de vroege dood van mijn vader, op zijn 44ste. Ik was toen zestien en het oudste kind in het gezin. Dat heeft me gevormd tot wie ik ben.’

Na zijn afstuderen ging hij aan de slag met opdrachten voor het Achterhoeks Centrum voor Technologie, dat ondernemers helpt om hun innovaties op de markt te brengen. Daar kwam hij veelvuldig in contact met jong talent. ‘Ik merkte enerzijds dat zij weinig kennis hadden van het bedrijfsleven in de regio. Anderzijds wisten werkgevers maar moeilijk de weg te vinden naar jong talent.’ Daarom richtte Salemink in 2012 het platform Achterhoek Werkt op, om ondernemers en jongeren samen te brengen: tegen betaling kunnen de nu circa vierhonderd aange­sloten bedrijven hun vacatures op de site plaatsen.

Toch ontbrak er iets, voelde Salemink, en dat was persoonlijk contact tussen bedrijven en jong talent. Daarom werd in 2013 de eerste Talententuin gehouden, een eendaags festival waar werkgevers en werkzoekenden elkaar op informele wijze kunnen spreken. Geen officiële sollicitatiegesprekken en afspraken, maar laagdrempelige ontmoetingen waarbij beide partijen kunnen kijken of er een klik is. ‘We zetten wel eens een ‘kletspotje’ op tafel, waar gesprekspartners een vraag uit kunnen halen. Bijvoorbeeld wat je favoriete hobby is. Nou, dat levert genoeg gespreksstof op.’

Het is ontzettend belangrijk om Achterhoekse bedrijven meer in de schijnwerpers te zetten, legt Salemink uit. ‘Anders dan in de Randstad hebben we hier vooral midden- en kleinbedrijf. Veelal toeleveranciers, die halffabrikaten maken. Geen beursgenoteerde bedrijven, geen grote merken die iedereen kent. Dat maakt het bevorderen van de naamsbekendheid, om jongeren te trekken, extra belangrijk.’

Hij kan niet genoeg onderstrepen hoeveel mooie bedrijven er in de Achterhoek zijn. ‘Wist je dat de eerste elektrische brommer die in de Achterhoek werd gemaakt, genaamd Brekr, toonaangevende design awards heeft gewonnen? En dat het bedrijf Remondis in samenwerking met Nespresso aluminium koffiecups recyclet? Dat soort dingen laten we tijdens de Talententuin zien.’

Wat ook een voordeel is van de Achterhoek, volgens Salemink: ‘Als jongeren hier stage gaan lopen of hun eerste baan krijgen, leren ze snel al hun collega’s kennen, omdat de meeste bedrijven beperkt van omvang zijn. Ze worden hier geen nummer in een megabedrijf. En de hiërarchie in het Achterhoekse bedrijfsleven is plat, waardoor ze vaak snel verantwoordelijkheid krijgen.’

De Talententuin, waarvan Rabobank een van de hoofdsponsors is, groeide onder de bezielende leiding van Salemink en het jonge team van Achterhoek Werkt uit tot een begrip in de regio. Zodanig dat het banenfestival sinds twee jaar ook in Twente wordt gehouden. Hij ziet overeenkomsten tussen beide regio’s. ‘Zowel in de Achterhoek als Twente bestaan sterke netwerken: binnen families, buurtschappen en vrienden. Mensen kennen elkaar. Dat helpt als je als bedrijf op zoek bent naar jong talent.’

Maar er zijn ook verschillen: ‘Omdat Twente een hogeschool en een universiteit heeft, werd daar al het een en ander georganiseerd aan businessdagen. Maar ook daar heeft het mkb moeite met het vinden van personeel.’ Wat Salemink mooi vindt: als een jongere het ene jaar dankzij de Talententuin een baan vindt en een jaar later zijn of haar bedrijf vertegenwoordigt op de volgende editie van het festival.

Als het aan Tom Salemink ligt, blijft het niet bij Talententuinen in de Achterhoek en Twente. ‘De komende jaren willen we uitbreiden richting de Stedendriehoek – Apeldoorn, Deventer en Zutphen – en naar het Salland. Ik wil de onderlinge relaties versterken, een community creëren van bedrijven die over vijfentwintig jaar nog bestaat. Tegelijkertijd wil ik bezig zijn met het hier en nu, dat is onze enige zekerheid. Dus genieten van mijn werk en van mijn gezin. Maar wat ik ook doe, ik blijf in de Achterhoek, want ik ben heel trots op deze regio.’