Bloomstay laat je langer van je bos tulpen genieten

Thom groeide op tussen de tulpen en de narcissen. In de kassen van het familiebedrijf, aan de rand van Hillegom, leerde hij de fijne kneepjes van de tulpen- en narcissenteelt. De laatste jaren zag hij vooral de tulpenteelt steeds duurzamer worden.

‘Het tot bloei brengen van onze tulpenbollen – broeien, heet dat – doen we tegenwoordig op water, bijvoorbeeld. De bollen worden op plastic pennen geprikt en in kratten in grote bakken met water gezet. Ze krijgen regelmatig vers water met daarin wat voedingsstoffen. Met deze methode komen de bollen sneller tot bloei dan wanneer je ze in potgrond zet. Er is dus minder energie nodig. Veel telers werken nu zo.’

Juist omdat de sector zo goed bezig is, vond Thom het zonde dat van het resultaat van al die inspanningen – een bosje tulpen – doorgaans maar kort kan worden genoten. ‘Tulpen worden vlak voor de bloei geoogst. Vervolgens duurt het een paar dagen voordat ze ergens in een winkel, supermarkt of tuincentrum staan. Voordat ze verkocht zijn, gaan er ook weer enkele dagen overheen. Tegen de tijd dat ze bij iemand thuis in een vaas staan, zijn ze misschien nog een week mooi. Heel duurzaam is dat niet, zo’n korte gebruiksduur.’

Dat moet anders kunnen, bedacht Thom een paar jaar geleden. ‘Ik kwam op het idee om de tulpen met bol en al te verkopen, zodat mensen ze thuis zelf kunnen broeien. Dan heb je er veel langer plezier van. Zo is Bloomstay ontstaan. Na de bloei kunnen de bollen de tuin in. Dan bloeien ze de jaren erop opnieuw.’

Om de tulpen thuis goed neer te kunnen zetten, zet Thom zijn tulpenbollen op biologisch afbreekbare prikkers. ‘De prikkers hebben drie pootjes en een oogje. Je koppelt ze aan elkaar door een pootje in een oogje te steken’, legt hij uit. ‘Zo kun je de bollen op allerlei manieren groeperen en in een vaas of pot met een laagje water zetten. De prikkers zetten in het water uit, zo krijgt de keten stevigheid en blijven de bollen rechtop staan. En doordat ze biologisch afbreekbaar zijn, kunnen de prikkers met de bollen zó de gft-bak of de grond in.’

Zo makkelijk als hij het nu vertelt, ging de ontwikkeling van zijn biologisch afbreekbare prikkers bij lange na niet,
lacht Thom. ‘Ik ben er tweeënhalf jaar mee bezig geweest. De prikkers bestaan voornamelijk uit zetmeel en vezels van olifantsgras. Die vezels nemen water op en zorgen dat het materiaal uitzet. Het opgenomen water zet tegelijkertijd het afbreekproces in werking. En daar zat de uitdaging. Want je wilt niet dat dit proces te snel gaat en de keten te vroeg zijn stabiliteit kwijtraakt.’

‘Ook was er een probleem met het oogje. Bij de eerste modellen brak dat steeds als het materiaal uitzette en vielen alle prikkers – met daarop de tulpenbollen – weer om. Het kostte flink wat tijd om dat te fiksen. Begin
maart hadden we het pas onder controle.’

Thom was dan ook blij met de donatie van 20.000 euro die hij een jaar na de start van Bloomstay van het Rabo Impactfonds kreeg. Via dit fonds investeert Rabobank een deel van haar winst in maatschappelijke en innovatieve projecten van verenigingen, stichtingen en organisaties uit de omgeving. ‘Om zo’n prikker te kunnen maken, heb je een matrijs, een holle gietvorm, nodig.

Bij elke aanpassing die je doet, moet de matrijs worden aangepast. Dat waren grote investeringen, terwijl ik op dat moment nog niets verkocht.’ De donatie was niet alleen financieel een opsteker, vertelt Thom. ‘De steun en het vertrouwen dat je daarmee krijgt, motiveert enorm om door te gaan.’

Afgelopen voorjaar was weer een uitdagende tijd voor Thom: hij lanceerde Bloomstay op de markt. ‘Ik ben kleinschalig begonnen en de verkoop liep minder goed dan gehoopt’, vertelt hij eerlijk.

‘Maar, de reacties waren wel heel positief. En ik heb weer veel geleerd! Zo moet ik de verpakking aanpassen. Ik verkoop de tulpenbollen per vijf in een verpakking, in een laagje water. Maar met het transport klotst dat. Daardoor zag het karton er niet meer zo mooi uit bij aankomst. Daar gaan we dus aan werken. Ook ga ik de verpakking helemaal van karton laten maken, zodat het duurzamer wordt. Er zit nu nog een deel plastic in.’

Met het tulpenseizoen inmiddels achter de rug, kijkt Thom alweer naar volgend jaar. ‘Naast de verpakking kijk ik ook naar het assortiment. Tot nu toe bood ik vooral tulpensoorten met korte stelen aan. Maar ik kreeg ook reacties van mensen die juist langere stelen mooi vinden. Ik ga kijken wat ik daarmee kan doen.’

‘Daarnaast zie ik ook mogelijkheden voor narcissen en hyacinten; die kunnen ook op water broeien. En ik experimenteer met zomerbloemen, zoals freesia’s. Maar allereerst ligt de focus op het goed inrichten van de productieketen en de nieuwe verpakking, zodat ik in het aankomende tulpenseizoen goed voorbereid ben en Bloomstay stevig in de markt kan zetten.’