‘Toen ik elf was, ging ik mee met klasgenootjes naar het zwembad in ’s-Gravenzande. Hier gaf de GVRB zwemles in reddend zwemmen. Ik was meteen verkocht en werd lid. Drie jaar later volgde ik mijn eerste strandwachtopleiding. Elk jaar haalde ik een nieuw diploma en nu loop ik al wat jaren als lifeguard op het strand. Daarnaast geef ik nu zelf zwemles en zit ik in de commissie Operaties. Daarin beheer ik onze ICT-systemen en maak ik met een collega het strandrooster.’

‘Vanuit onze hoofdpost starten we de dag met minimaal vijf lifeguards. Afhankelijk van de drukte surveilleren we te voet of met de auto over het strand, of gaan we met de boot of waterscooter het water op. Tijdens een stranddienst ligt onze focus voornamelijk op onze kerntaak: voorlichting. We informeren bezoekers over de gevaren van de zee. Ondanks deze preventieve inzet krijgen we regelmatig te maken met EHBO-gevallen, vermiste kinderen of mensen die te ver de zee in gaan.’

‘Gelukkig hebben de meeste hulpverleningen een goede afloop. Helaas maken we ook weleens heftige situaties mee zoals verdrinkingen van mensen die de gevaren van de zee hebben onderschat. Maar ook suïcidegevallen komen voor. Zoiets hakt er wel in. Gelukkig hebben we een hecht team en kunnen we elkaar goed opvangen.’

‘Ik vind het belangrijk om iets te doen voor de maatschappij. Het helpen van mensen in nood geeft een goed gevoel. Daarnaast is het ook gewoon een supermooie vereniging, die voelt als familie. Hier maak je vrienden voor het leven. En de werkomgeving is natuurlijk ook niet verkeerd!’