‘De blijdschap van kinderen is het mooiste wat er is’

Zijn zakelijke avonturen zijn eigenlijk nog vrij vers, want pas enkele jaren geleden begon Tim Lammers voor zichzelf. Hij was in 2019 marketingmanager bij Burgers’ Zoo in Arnhem, waar op dat moment een tentoonstelling was met levensgrote dino’s. Als hij die nou eens op Vliegveld Twente kon krijgen? Dat lukte. ‘Ik huurde zestig van die bewegende dino’s, plus een bunkerstrip op het vliegveld. Binnen no time stond dat op de voorpagina van de krant, dus toen kon ik niet meer terug. Het evenement explodeerde: binnen zes weken kwamen daar 30.000 mensen op af.’

Daarmee was de geest uit de fles. ‘Wat eigenlijk een eenmalige evenement zou worden, werd vervolgens mijn bedrijf. Kibeco: Kinder Beleving Concepts. Kinderen een levenslange herinnering bezorgen, dat is wat ik wil en doe. Met het geld dat ik had overgehouden van dat dinopark kocht ik levensgrote insecten. Daar ontwikkelde ik een theatershowtje bij en zo is Big Insects ontstaan.’

‘Van het één kwam het ander. Het Laadperron is eigenlijk een vreemde eend in de bijt, maar de rode draad is wel: alles waarmee ik kinderen blij kan maken. Want blijdschap bij kinderen is het mooiste wat er is. Kleine kinderen staan nog zo open in de wereld, die kun je nog meenemen in een verhaal. Want dat is wat ik doe: verhalen creëren. Bijvoorbeeld een verhaal waarin kinderen net zo klein zijn als insecten en vervolgens een code moeten kraken om weer net zo groot als een mens te worden. Edutainment noem ik dat. Educatie vermengd met entertainment.’

Lammers is op en top Enschedeër, al zegt zijn paspoort dat hij is geboren in Loon op Zand. ‘Onder de rook van de Efteling. Als gezin hadden we daar een jaarkaart, dus daar is misschien wel het zaadje geplant voor mijn zakelijke avonturen.’ Al op zijn tweede verhuisde het gezin Lammers (vader, moeder, broertje en zusje) naar Enschede. ‘Daar had ik een onbezorgde jeugd. We woonden overal dichtbij. Bij m’n lagere school en later ook bij m’n middelbare school: ik kon er lopend naartoe.’ Hogeschool Saxion was iets verder weg. ‘Toen had ik voor het eerst de fiets nodig.’

Ondernemen zat er al vroeg in. ‘Maar als m’n vader dan vroeg waarin, dan wist ik het niet. M’n vader was ingenieur. Ik noemde hem wel Willie Wortel, want hij kon alles maken. Hij had een groot bedrijf met op het hoogtepunt vijf vestigingen en 120 man personeel. M’n vader vond die ondernemingsdrang van mij prima, maar zei: eerst in loondienst. Ervaring opdoen en fouten maken in de tijd van de baas. Ook omdat ik nog niet buiten Enschede kon, ben ik toen eerst maar commerciële economie gaan studeren op Saxion.’

Later ging hij marketing doen aan de UvA in Amsterdam. Via onder meer Playboy (‘Dat klinkt spannender dan het was, hoor’) werd hij de eerste marketingmanager bij Burgers’ Zoo. ‘Daar, bij de geweldige familie Van Hooff, heb ik met heel veel plezier tien jaar gewerkt. Een kantoor met uitzicht op pinguïns, wie kan mij dat nazeggen? Mijn taak was om het publiek te laten zien waarin Burgers’ Zoo zich onderscheidde van bijvoorbeeld Blijdorp en Wildlands. Want de consument zag dat niet, die ging gewoon naar de dierentuin.’

Z’n vader heeft gelijk gehad, weet Lammers nu: dat ondernemen er op een gegeven moment vanzelf uit zou komen, had hij goed gezien. ‘Alleen jammer dat hij het zelf niet meer heeft mogen meemaken.’ Senior overleed negen jaar geleden plotseling, op zijn zestigste. ‘Stress was mogelijk een oorzaak. Dat was pittig en hakte er behoorlijk in’, zegt Lammers, die zelf ook donders goed weet dat hij moet waken voor een overdosis stress.

Hij zegt: ‘Ondernemen is genieten, jazeker, maar het is niet alleen maar dat. Er komt ook heel veel stress bij kijken. Wat vooral lastig is aan ondernemen: je hebt niet alles in de hand. Je hebt in marketing de vier p’s. Product, plaats, promotie en prijs. Maar bij mij is de vijfde P het belangrijkste. De p van Piet Paulusma. Het weer, waar je geen invloed op hebt.’

‘Ik denk dat iedere ondernemer ’s nachts regelmatig een uurtje wakker ligt. Omdat het borrelt van de ideeën, maar ook vanwege het piekeren. Neem het Schaatscafé, dan staan we hier vijf weken op de Oude Markt. Waanzinnig leuk, maar ook reuze spannend. Want dan sta ik wel 24/7 aan.’

Wat hij doet aan ontstressen? ‘Leuke dingen met m’n dochters, hockey, kickboksen. Gewoon zaktraining hoor, dan denk ik een uur lang aan helemaal niks anders en ben ik na afloop helemaal kapot. En FC Twente. Daar sta ik op Vak P, tussen de fanatieke fans. Toen ik nog bij Burgers’ Zoo werkte, heb ik ooit eens de vice-president van Coca-Cola Afrika meegenomen naar FC Twente. Michiel heet hij. Of hij een keertje zin had om mee te gaan, vroeg ik. Maar dan gaan we het doen zoals ik het altijd doe, zei ik, en niet op de kussentjes van de TOS-sponsors. Dus een kleffe pizza vooraf, biertje erbij en lekker meedeinen. Ik gooi geen bier, steek geen vuurwerk af, roep geen rare dingen en draag geen capuchon, maar die beleving op Vak P vind ik te gek.’

‘Dat vond Michiel na afloop ook. Jezus, wat was dit vet, zei hij. Dit is het enige mannenbolwerk dat we nog hebben, vond hij. ‘Eigenlijk is dit mindfulness voor mannen.’ Zit een hele grote kern van waarheid in, denk ik. Even twee uur lang helemaal de boel de boel laten.’