Een dag voor in de boeken

Wat Sietse Bakker voelde toen hij de dag na het feest op de A10 wakker werd? ‘Mijn kuiten’, zegt hij lachend. ‘Je loopt toch heel wat kilometers op zo’n dag.’ Bakker is programmadirecteur van Amsterdam750 en werkte maanden – ‘zeg maar gerust jaren’ – samen met Nicky Jansen, Tessel Schouten en hun team dag en nacht aan de festiviteiten rondom de verjaardag van zijn geboortestad.

Het feest op de Ringweg A10 was een van de hoogtepunten van die verjaardag. Op 21 juni werd de snelweg rondom de stad grotendeels afgesloten voor verkeer en konden ruim tweehonderdduizend bezoekers voor één dag dansen, feesten, eten, sporten, trouwen en rennen op de ring.

Uitrusten zat er die hele periode niet in. Ook in de nacht voor het feest op de Ring A10 schoot Sietse Bakker elk uur wakker. ‘De opbouw moest zo snel gebeuren, dat je toch op je telefoon gaat kijken: gaat alles goed, liggen we nog op schema?’ Uiteindelijk fietste hij om zes uur ’s ochtends met kleine oogjes richting de oostkant van de ringweg, om de opening mee te maken. Rabo &Co nam die memorabele dag een kijkje op de A10.

Terwijl Bakker op die vroege ochtend samen met burgemeester Femke Halsema het festijn opent aan de oostkant van de stad, werken de eerste mensen aan de zuidkant van de ring zich al in het zweet. Toegegeven, daar is niet heel veel voor nodig, want het kwik loopt deze ochtend al snel op tot boven de 25 graden.

Toch houdt dat Albert Kavsek niet tegen. Samen met een handjevol anderen probeert hij zoveel mogelijk meters af te leggen op een roeimachine. ‘Kansen moet je grijpen en dit is er een’, zegt hij als hij is afgestapt en het zweet van zijn gezicht heeft geveegd. ‘Hoe vaak krijg je nou de kans om te roeien op een snelweg?’ Op de vraag of het zwaar was, schudt hij zijn hoofd. ‘Mwah. Ik heb net ook een yogasessie meegepikt. Een half uur op dat snikhete asfalt liggen, dat was veel zwaarder!’

Zowel de yoga- als roeiactiviteiten zijn onderdeel van Sportief op de Ring, een programma dat Amsterdammers de kans geeft om verschillende sporten uit te proberen. Van skeeleren tot freerunnen en van 3x3 basketbal tot schaken. Rabobank is een van de sponsoren en medeorganisatoren van dit programmaonderdeel, dat aanslaat bij het publiek.

‘Add a little resistance, give it your all’, roept een instructeur tegen de sportievelingen die deze ochtend op een spinningfiets zijn gestapt. Onder luid gejuich van het publiek gaan de handen richting de knop op de fiets die de weerstand bepaalt. Wanneer de instructeur even later de les beëindigt met een ‘You made it!’ gaan de armen van de deelnemers de lucht in. Afstappen lukt sommigen bijna niet meer, maar ze hebben het toch maar mooi gedaan.

Hoewel het middaguur nog niet heeft geslagen, wordt er behalve gesport ook al druk gedanst. Onder hen zijn de Roemeense studenten Anna (20) en Bianca (19). ‘Ik weet echt niet wat ik meemaak’, verzucht de eerste, terwijl ze haar silent disco-koptelefoon afzet. ‘Een feest op de highway? Ik dacht no way! Maar hier kan dat gewoon. Er is geen andere plek op de wereld waar ze dit zouden bedenken.’

Om zo veel mogelijk mensen de kans te geven om deze dag mee te maken, is het event opgesplitst in twee tijdvakken. Tegen 14.00 uur sluiten de horecapunten en wordt de ochtendbezoekers gevraagd de Ring te verlaten. De meesten geven daar direct gehoor aan, al is het soms met frisse tegenzin.

De enigen die wel op de ring blijven, zijn de vele honderden vrijwilligers. Zij proberen in de pauze een van de weinige schaduwrijke plekjes op te zoeken, in de hoop wat af te koelen. Maar zodra de klok 15.00 uur slaat, staat iedereen weer op z’n plek, want binnen de kortste keren stroomt de Ring opnieuw vol met uitgelaten bezoekers.

Onder hen Ivette (56) en Antonio (62), jarenlange danspartners die de kans niet aan zich voorbij laten gaan om ook op deze bijzondere locaties hun moves te laten zien. ‘Dit is de place to be voor een Panamees als ik’, zegt Antonio. ‘Je mengt zo makkelijk met andere mensen en andere culturen.’ Ook Ivette, van oorsprong een Peruviaanse, is in haar element. ‘Waar ik vandaan kom, dansen we gewoon op straat. Hier mis ik dat wel eens, dus vandaar dat ik hier per se bij wilde zijn. Weet jij waar ze latin muziek draaien?’

Het evenement is stijf uitverkocht, maar de massaliteit vormt voor de danspartners geen bezwaar. ‘Welnee, het feest is geweldig groot, maar tegelijkertijd ook klein. Ik kwam net mijn kinderen spontaan tegen!’

Als we tegen de avond het terrein verlaten, staat Sietse Bakker nog midden in het feestgedruis. Ook hij is onder de indruk van de vele Amsterdammers die zich in het zweet werken bij Sportief op de Ring.

‘Ik heb die dag ook een keer droge kleren aangedaan en dat was nog zonder te sporten’, zegt hij als we enkele maanden later met hem terugblikken op het evenement. De hoge temperatuur was vooraf een punt van aandacht, maar smelten deed het asfalt niet. ‘We hebben wel nog extra maatregelen genomen’, vertelt hij. ‘Het lukte kort voor de start van het event zelfs nog om twaalfduizend hoedjes in te slaan, die we gratis konden uitdelen aan mensen die zonder hoofdbescherming waren gekomen. Dat is het voordeel als je werkt met een team dat er zo op is gebrand om er een succes van te maken’, zegt hij trots. ‘Dat zulke last minute ideeën dan ook nog lukken.’

Bakker kijkt met een goed gevoel terug op het feest op de Ring. ‘Het was natuurlijk een uitzonderlijk project. We deden iets wat nog nooit eerder is gedaan. Met lef en heel veel partijen uit de stad die hun krachten bundelen, heb je alle ingrediënten in huis om er een succes van te maken, maar je moet het wel nog even doen. Ik denk dat we daar in geslaagd zijn.’

Na het feest gingen al snel stemmen op om van het feest op de Ring een terugkerend evenement te maken, net als eerder gebeurde bij Sail. Hoe kijkt Bakker daar naar? ‘Het is een mooi compliment als mensen roepen dat we dit vaker moeten doen’, zegt hij na een korte stilte. ‘Dus ik zou er niet op tegen zijn. Al heeft het ook iets krachtigs om het bij deze ene keer te laten. Ze hebben het legendarische festival Woodstock ook weleens geprobeerd over te doen, maar dat werd een drama. Soms maakt juist het feit dat iets eenmalig is, het extra magisch.’