Koeienmest

Het contact met LG-Singapore kwam tot stand dankzij Eric Hadderingh, die voorzitter is van gebiedscoöperatie Stichtse Vecht en een goede vriend heeft in Singapore. Via hem hoorde Hadderingh over de Eco-Converter van dit bedrijf, die organisch afval omzet in hoogwaardige compost. ‘Daar hadden wij als coöperatie wel oren naar’, verklaart Hadderingh.

Met de gebiedscoöperatie werkt hij sinds 2024 aan een duurzame toekomst voor de boerengemeenschap en het landelijk gebied in de gemeente Stichtse Vecht. ‘Er zijn inmiddels zo’n 65 boeren bij ons aangesloten, maar ook andere belanghebbenden zijn welkom.’

Melkveehouder Jan Zagt uit Nieuwersluis zit samen met Hadderingh in het bestuur. ‘Ik ben eigenlijk niet zo’n coöperatief type’, grijnst hij. ‘Maar er is een strijd ontstaan in Nederland waar niemand iets mee opschiet. Door onze krachten als boeren te bundelen, willen wij komen tot haalbare oplossingen voor het hele gebied.’

Een van de problemen waarvoor Zagt liever vandaag dan morgen een oplossing wil, is het mestoverschot. ‘Er zijn veel regels voor het uitrijden van koeienmest op het land. Voor kunstmest gelden die regels niet, terwijl die de bodem juist verslechtert. Als de Eco-Converter mijn mest op een duurzame manier kan omzetten in compost, hoef ik de mest niet meer af te voeren én ik heb geen kunstmest meer nodig.’

Hadderingh en Zagt namen samen met medebestuurder Arno van Vliet de trein naar een landbouwbeurs in Parijs om de machine te bekijken. Wat ze zagen, was zo interessant, dat de coöperatie besloot een testmachine te plaatsen.

‘In Azië wordt de Eco-Converter gebruikt voor het verwerken van andere organische afvalstromen, zoals fruit, kippen- en visresten en afval van palmolieplantages. Door er specifieke enzymen aan toe te voegen en het geheel te vermengen, vermalen en verwarmen, ontstaat er binnen 24 uur hoogwaardige compost, die vrij is van ziektes en rijk aan voedingsstoffen. Wij onderzoeken nu samen met Wageningen University & Research of dat ook met koeienmest kan’, vertelt Hadderingh.

Dat tijdsbestek van 24 uur is een kritieke factor, volgens Zagt. ‘Het proces vreet veel stroom. Als boeren meer geld kwijt zijn aan elektriciteit dan aan het afvoeren van hun mest en het inkopen van kunstmest, schieten we ons doel voorbij. Dus hoe sneller de machine werkt, hoe beter.’

De komende maanden staan voor Zagt in het teken van experimenteren: ‘Hoe vers en droog moet de mest precies zijn, en welke droge stof leidt tot het beste resultaat: houtsnippers, stro, hooi, zaagsel, maaisel? Ik vind het leuk om dat uit te vogelen. Het kost veel tijd, maar als het werkt, is het voor veel boeren een uitkomst.’

Als de testresultaten overtuigend genoeg zijn, volgt een nieuwe uitdaging: het verkrijgen van de vereiste vergunningen. Hadderingh: ‘Wageningen University & Research staat in nauw contact met de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland, die samen met de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit verantwoordelijk is voor de meststoffenwet', verklaart hij. ‘In onze ogen zou het niet moeilijk moeten zijn om groen licht te krijgen, want er komen helemaal geen schadelijke stoffen vrij bij dit proces. Dit mes snijdt aan vele kanten.’