Een alarmknop voor wereldvrede

Met ‘Het Grote Koos Buster Museum’, waarmee Koos Buster Stroucken (1991) in 2018 afstudeerde aan de Rietveld Academie in Amsterdam, zette hij meteen de toon. Een ruimte gevuld met alledaagse voorwerpen, volledig gemaakt van keramiek en aan de muur sierborden van ‘bijna alles wat ik niet leuk vind’ – inmiddels is het een doorlopende serie. Waterkoelers, beveiligingscamera’s, schoonmaakemmers: alles wordt in de wereld van Buster nagemaakt van klei, glimmend en kleurrijk geglazuurd. ‘Ik kies het liefst voorwerpen die amper opvallen: brandblussers, stopcontacten, de underdogs van de objecten, zeg maar.’

Buster benoemde zichzelf onlangs tot Minister van Keramische Zaken, maar gaat ook door het leven onder de hilarische namen Kleigod en Ceramic Influencer. Helemaal onterecht zijn deze bijnamen natuurlijk niet, want mede door zijn lichtvoetige werk ging keramiek als materiaal weer een serieuze rol spelen in de hedendaagse kunst. Keramiek vindt hij ook interessant omdat het sterk en breekbaar tegelijk is. Het kan eeuwen overleven, maar ook plotseling breken, en daar hebben we als gebruikers de meeste invloed op. En precies die balans tussen grappig, vrolijk en tegelijkertijd doodserieus maakt het werk van Buster zo goed. We hebben blijkbaar een ironische kleigod nodig om ons te laten zien dat de rode paniekknop ook een ventiel kan zijn. Nu nog op die knop drukken.