‘Er komen altijd zat kansen voorbij’

‘Het was eigenlijk niet mijn bedoeling om ondernemer te worden. Ik deed de studie chemische technologie. Maar ik kreeg er geen warm gevoel van wat ik daar later mee zou kunnen doen. Ik kom uit een echt ondernemersgezin. Mijn heit had net als mijn pake een autobedrijf, Auto De Boer. Toen we daar boven kwamen te wonen, raakte ik meer en meer betrokken bij de garage. Op een gegeven moment dacht ik: ‘Hier krijg ik energie van’. Daarom ben ik de opleiding Bedrijfsmanagement Motorvoertuigen gaan volgen. Mijn heit riep altijd: ‘Eerst maar tien jaar bij een ander werken’, maar in 2001 startte ik toch in het bedrijf. We waren dealer van Mitsubishi, met ook andere merken auto’s in onderhoud en verkoop. In 2002 namen we een autobedrijf in Leeuwarden over. In 2012 heb ik het bedrijf overgenomen van mijn heit.’

‘In mijn hoofd speelde al langer de gedachte ‘is dit het eindpunt?’ Door omstandigheden kwam het in een stroomversnelling. Met Mitsubishi hebben we pieken en dalen beleefd, vooral met de Outlander waren megatijden. De laatste jaren veranderde het dealerschap, de schaalvergroting sloeg toe. Totdat we in 2020 het bericht kregen dat de fabrikant zich van de Europese markt zou terugtrekken.’

‘De aankondiging kwam als een donderslag bij heldere hemel. In Leeuwarden waren we voor 100 procent afhankelijk van Mitsubishi, in Franeker voor ongeveer de helft. Dus dit was heel bedreigend. Toen ben ik gaan nadenken over de toekomst. Op dat moment liet iemand z’n oog vallen op ons bedrijfspand in Leeuwarden. Twee dagen later had ik het verkocht. Het personeel heb ik meegenomen naar Franeker, net als sommige klanten.’

‘Klopt. Mitsubishi ging een alliantie aan met Renault en Nissan. Maar mijn keus om Leeuwarden af te stoten pakte toch goed uit. Voor het pand had ik een goede prijs gekregen. Ik had de helft minder kosten, terwijl de omzet in mijn andere bedrijf met 30 à 40 procent steeg.’

‘Het Mitsubishi-dealerschap kwam bij de ABD-groep terecht; ons contract werd opgezegd. Toen had ik twee jaar de tijd om de bakens te verzetten. Ik kreeg stress van de gedachte dat ik nog twintig jaar op de winkel moest passen, er zat geen uitdaging meer in. Ik kwam in contact met een collega-ondernemer uit Tzum, een dealer van Toyota, Mazda en Suzuki. Hij bleek belangstelling te hebben om het bedrijf over te nemen. Het personeel schrok hiervan, maar achteraf bleek dat ik geen betere overnamekandidaat had kunnen treffen. Er staat nu geen Strikwerda op de gevel, maar nog steeds Auto De Boer, dat is een sterk merk.’

‘Dat is ook een beetje mijn stijl, het gaat ogenschijnlijk gemakkelijk. Ik denk wel een paar stappen vooruit en leg wel eens wat in de week. Er komen zat kansen voorbij. Zo nu en dan moet je die pakken. Na de verkoop van het bedrijf in Leeuwarden ben ik deeltijd gaan werken voor een Economisch Actieprogramma in Noordwest-Friesland. Het aanjagen van ondernemersplannen heb ik altijd interessant gevonden, daar wil ik mee doorgaan. Vanuit mijn holding verhuur ik het bedrijfspand. Ook ben ik onbezoldigd voorzitter van de Stichting Friese Ondernemers Stem. Verder help ik een innovatief AI-bedrijf bij hun sales- en productieplannen.’

‘Waar ik veel aan heb gehad is het volgen van de miniMaster van de Rabobank. Dat zet je ondernemersdenken in de volgende versnelling en leert je blinde vlekken te herkennen. Tot op de dag van vandaag ben ik blij met dit ondernemersprogramma. Ik heb ook op uitnodiging van de bank Silicon Valley bezocht. Naast plezier levert zo’n reis ook een waardevol netwerk op. Er is niet één recept voor goed ondernemerschap. Voor mij geldt: blijf positief, richt je op de toekomst en ga snel door met de volgende stap.’