Gevoel, timing en soms gewoon pech

Jim: ‘Dat je veel meer kunt hebben dan je vooraf denkt, maar ook dat je het niet moet willen controleren. In het begin wil je alles snappen: prijzen, taxaties, waarom het ene bod wel wint en het andere niet. Gaandeweg leer je dat de huizenmarkt geen rekensom is. Het is gevoel, timing en soms gewoon pech. We hebben geleerd om niet bij elk huis te denken: dit móet het worden. Dat scheelt teleurstelling en stress.’

Jade: ‘Het steeds net misgrijpen. We hebben meerdere keren in de top drie gezeten, zelfs op één gestaan, en uiteindelijk ging het dan toch niet door. Soms door financiering, soms omdat iemand net een paar duizend euro meer bood. Dat hakt erin, zeker als je veel huizen bekijkt. Je bouwt hoop op en moet die weer loslaten. Dat vond ik het zwaarst.’

Jim: ‘Onze hypotheekadviseur heeft echt het verschil gemaakt. Vooral in het begin hadden we weinig gevoel bij wat een goed bod was. Daarnaast kregen we inzicht in de verwachte taxatiewaarde en welk bod realistisch was via een online woningplatform dat huizenkopers helpt bij het bepalen van een slim bod op een huis. Daardoor zaten we vaak hoog in het biedingsproces. Ook het contact met de adviseur was laagdrempelig. We konden altijd bellen of appen. Op een gegeven moment nam de adviseur zelf contact op omdat zij wist dat er in Ommen een woning op de markt zou komen.’

Jade: ‘Bij het huis dat we uiteindelijk hebben gekocht. Dat is grappig, want we zouden er eerst niet eens gaan kijken. Ik wilde wel, maar Jim was er na een paar teleurstellingen even klaar mee. Zijn moeder zei: ga nou gewoon. Zodra we binnenliepen, hadden we allebei een goed gevoel. Toen wisten we: dit zou ’m zomaar kunnen zijn. Het is een geschakelde woning in een rustige buurt, met een vaste zolder en een tuin. Vooral die vaste zolder vonden we een voordeel – handig voor een thuiswerkplek of als er misschien gezinsuitbreiding komt. Voor ons voelt het als een huis waar we de komende jaren kunnen blijven zitten.’

Jade: ‘Dat we hebben volgehouden en samen steeds weer opnieuw de energie hebben gevonden. We hebben in veertien weken veertien huizen bekeken, vaak meerdere per week. Dat is intensief, naast werk en alles eromheen. Toch bleven we kritisch, hebben we ons budget bewaakt en zijn we niet overhaast iets aangegaan waar we later spijt van zouden krijgen.’

Jade: ‘Ik zou mezelf iets meer rust gunnen. In het begin voelde alles heel groot en definitief. Elk bod leek beslissend. Achteraf weet je: er komen meer huizen. En ik zou sneller hulp inschakelen, niet eerst zelf alles willen uitzoeken. Vanaf bod tien snap je het wel, maar daarvoor is begeleiding echt fijn.’

Jim: ‘Heel onwerkelijk. Ik werd gebeld terwijl ik in de auto zat. Je wacht die hele middag op dat telefoontje. Toen het kwam, was ik vooral heel blij. Jades eerste reactie was: oké, en nu dan? Dat zegt eigenlijk alles. Je leeft zo lang naar dat moment toe, dat je daarna even moet schakelen.’

Jim: ‘Doe het stap voor stap. Begin bij de bank, kijk wat er mogelijk is en wat bij je maandlasten past. Ga dan kijken, veel kijken. Laat je niet alleen leiden door foto’s en vraagprijzen. En maak het niet groter dan het is. Je hoeft niet alles vooraf te weten. Door het proces leer je vanzelf wat bij je past en waar je echt op moet letten.’