‘Kijken naar nieuwe kansen vind ik een van de mooiste dingen’

Hamat, opgericht in 1981, was aanvankelijk geen familiebedrijf. In 1993 kwam het in handen van de vader van de vrouw van huidig eigenaar Herbert van Altena, nadat de oorspronkelijke eigenaar door een scheiding zijn bedrijf moest verkopen. ‘Toen was het nog klein’, vertelt Herbert. ‘Er werkten zo’n twaalf mensen en ze hadden een omzet van ongeveer tien miljoen gulden.’

Het accent lag in het begin op handel en export, vooral richting Duitsland. In 1997 vroeg zijn schoonvader aan Herbert om mee te helpen bij het opzetten van een productietak. ‘We waren een handelsbedrijf’, zegt hij. ‘Maar we wilden zelf gaan produceren. Dan krijg je invloed op het product en op de kwaliteit.’

Die stap werd abrupt onderbroken. In 2001 brandde de productielocatie volledig af. ‘Alles was weg’, vertelt Herbert. Het kostte ongeveer een jaar om op een andere locatie een nieuw pand te bouwen en opnieuw te beginnen. Vanaf dat moment groeide Hamat door overnames en uitbreiding; sinds 2016 heeft het bedrijf zelfs een productielocatie in India.

Zoon Bernhard groeide op in het bedrijf. Hij hielp al mee toen hij nog op school zat. Na een hbo-opleiding Technische Bedrijfskunde volgde hij een master Engineering & Management aan Nyenrode Business Universiteit. In september vorig jaar werd hij verantwoordelijk voor de productielocaties binnen de groep. ‘Voor mij voelt dit heel vanzelfsprekend’, zegt hij. ‘Ik loop hier eigenlijk al mijn hele leven rond.’ ‘Ze noemden hem vroeger de zaterdagdirecteur’, lacht Herbert.

Bernhard begint zijn werkdagen met een rondje door de fabriek. ‘Ik loop langs de afdelingen en kijk waar mensen tegenaan lopen’, zegt hij. ‘Dat kan van alles zijn: planning, materialen, bezetting.’ Hij stuurt ongeveer vijftien vaste medewerkers aan, aangevuld met flexkrachten. De fabriek draait in drie ploegen, van zondagavond tot en met vrijdagavond. ‘Het is een continu proces’, zegt hij. ‘Dat moet je scherp in de gaten houden.’

Ook Herberts vrouw werkt in het bedrijf, grotendeels vanuit huis. Zij is verantwoordelijk voor de financiële administratie en het beheer. ‘Zij zit kort op het geld’, zegt Herbert. ‘Maar ze kijkt ook mee in de systemen. Ziet dingen die haar opvallen en die anderen soms missen.’

Van de vier kinderen werken er twee bij Hamat. Naast Bernhard is Jenine hoofd HR. Jongere zus Caroline (22) heeft een eigen nagel- en schoonheidssalon aan huis. De jongste, Leon (18), studeert nog en is bezig met e-commerce. ‘Dat raakt ons bedrijf steeds meer’, zegt Herbert. ‘De B2B-webshop is in ontwikkeling. Wat hij doet, sluit daar goed op aan. Wie weet.’

De afgelopen jaren is fors geïnvesteerd in vernieuwing. Zo beschikt Hamat over een volledig onbemand hoogbouwmagazijn van dertig meter. ‘Daar brandt geen licht en komt geen mens’, vertelt een trotse Herbert. ‘Twee kranen doen alles automatisch.’

Ook duurzaamheid speelt een steeds grotere rol. Een nieuwe productielijn draait volledig elektrisch en wordt gevoed door maar liefst 4.500 zonnepanelen op het dak. In april dit jaar werd een bedrijf in Harderwijk overgenomen dat PVC-afval inzamelt en verwerkt tot nieuwe grondstof.

Samenwerken met familie gaat niet altijd vanzelf, maar bij de Altena’s gaat het wel goed. Ja, ze kijken soms anders naar dingen. Op basis van eerdere ervaringen tempert Herbert zijn zoon af en toe als hij te snel en te veel wil. ‘Dan praten we erover’, zegt Herbert. ‘Ik geloof in vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. Ik laat veel ruimte. Alleen als ik denk: deze situatie heb ik zelf ook meegemaakt en ik weet hoe je er soepel doorheen komt, dan zeg ik iets.’ ‘En dat helpt’, volgens Bernhard. ‘Je hoeft niet alles zelf uit te vinden.’

Op de achtergrond houdt nog een derde generatie de boel in de gaten. Herberts schoonvader, die het bedrijf in 1993 kocht, denkt nog altijd graag mee. ‘Hij was al blij toen de telex werd vervangen door de fax’, zegt Herbert. ‘En toen de fax plaatsmaakte voor e-mail vond hij dat helemaal geweldig. Nog steeds stuurt hij berichten met ideeën of artikelen. ‘Kijk hier eens naar, kijk daar eens naar.’ Nu begint hij over AI. Hij is bijna tachtig, maar nog steeds nieuwsgierig.’

Werk en privé lopen bij de familie Altena volledig door elkaar, ook aan de keukentafel. Het gaat nooit níet over werk. Alhoewel, nu de kinderen ouder zijn en niet allemaal meer thuis wonen – Bernhard doet dat overigens nog wel – wordt dat iets minder. De prettige samenwerking zal wat de heren betreft nog jaren voortduren. Herbert is van plan om nog lang niet weg te gaan. ‘Er is nog heel veel te ondernemen’, besluit hij. ‘Kijken naar nieuwe kansen vind ik een van de mooiste dingen.’