‘We zijn dichter bij onze WoonDroom’

Ilse Vasterman is bestuurslid van WoonDroom en moeder van een zoon met een verstandelijke beperking. ‘Onze jongeren willen, net als iedereen, regie over hun leven. Denk aan de was doen of je veters strikken in je eigen tempo, zonder dat iemand het overneemt als het te lang duurt.’ Ilse noemt het ‘zorgverlening met de handen op de rug’: dichtbij zijn, maar pas ingrijpen als het nodig is.

WoonDroom biedt straks plek aan zestien bewoners. De groep is zorgvuldig samengesteld door een orthopedagoog, zodat zorgbehoeften goed in balans zijn. ‘Er is ruimte om elkaar op te zoeken én om je terug te trekken. Elke bewoner krijgt een eigen ruimte met een slaapkamer, keuken en sanitair. Daarnaast komen er twee gezamenlijke woonkamers en keukens, omdat één grote ruimte voor sommige jongeren te druk kan zijn.’

Een belangrijk onderdeel van het gebouw is de veiligheidsapparatuur. ‘Dankzij oproepsystemen, sensoren en toegangscontrole is hulp voor de jongeren altijd dichtbij. Ook kunnen zorgverleners zien of het goed gaat en blijft het gebouw veilig.’ Het Rabo Stimuleringsfonds droeg 15.000 euro bij aan de aanschaf van deze apparatuur. ‘Dit brengt ons een stap dichter bij de droom die we voor onze kinderen hebben. En het is een mooie erkenning van de waarde van ons initiatief.’

Rondom WoonDroom Leusden groeit een betrokken gemeenschap. ‘Buurtbewoners, familieleden en lokale ondernemers melden zich als vrijwilliger. Een ouder echtpaar wil zelfs “opa en oma” worden. Ze komen dan langs om te kletsen en activiteiten te ondernemen.’ De jongeren geven ook veel terug. Ze werken in Leusden, helpen met tuinklussen en zamelen flessen in. ‘We verwachten dat WoonDroom een verbindende rol gaat spelen in de buurt. Mensen met een verstandelijke beperking kleuren de wereld anders in. Dat brengt vreugde.’