‘Ondernemen is vallen, opstaan en tóch doorgaan’

‘Heel simpel: met maïs verkopen op een markt. Mijn neef was wat ouder, ik was zestien, en we wilden gewoon iets doen. Elke euro die we verdienden, investeerden we opnieuw. Soms ging het geweldig, soms kwamen we na achttien uur werken met verlies thuis. Dat voelde beroerd, maar daar leerden we wel van. Het maakte me verantwoordelijker. We hadden geen businessplan, alleen motivatie. Zo ontdekten we vanzelf wat wel én niet werkte.’

‘Toen we overstapten naar foodtrucks. Eerst hadden we er eentje met aardappeltornado’s, later kwamen er drie slushpuppy-trucks bij en nu bouwen we aan een truck voor ijskoffie. Daarnaast verhuren we nog zo’n dertig koelkasten en we huren een pand om alles op te slaan en voor te bereiden. Hoe meer we deden, hoe serieuzer het werd: vergunningen, logistiek, grote evenementen. Inmiddels staan we op beurzen en evenementen in Nederland, België, Duitsland en Frankrijk. En toch voelt het alsof we nog steeds stap voor stap bouwen, zoals vroeger. Elke stap zie ik als leerproces. Ondernemen is vallen, opstaan en tóch doorgaan.’

‘Dat komt vooral door mijn moeder. Als ze iets wil, doe ik dat voor haar. Ze zei altijd dat ondernemen prachtig is, maar dat onderwijs deuren opent die je later misschien nodig hebt. En daar had ze gelijk in. Door vrijwilligerswerk merkte ik hoe goed het voelt om jongeren te helpen. Ik wilde dat professioneler kunnen doen, niet alleen op intuïtie. Social Work past precies bij wie ik ben. Ik ben ondernemend, maar ook iemand die betekenisvol werk wil doen. Studeren naast ondernemen is druk, maar het gaat me goed af.’

‘Ik geloof dat jongeren veel meer kunnen dan ze zelf denken. Soms hebben ze alleen iemand nodig die vertrouwen uitspreekt, die luistert of ze ergens bij betrekt. Bij jongerenorganisatie WeCare, waar ik vrijwilligerswerk doe, zie ik dat dagelijks. Ik heb jongens gezien die dachten dat ze nergens goed in waren, maar na een paar weken meedraaien ineens verantwoordelijkheid pakten. Dat motiveert mij. Ik hielp eerder al jongeren via de wijk, in de moskee en bij welzijnsorganisatie LEVgroep. Je hoeft geen grote woorden te gebruiken om iets te betekenen, je moet er gewoon zijn.’

‘We kijken welke lokale projecten de stad écht vooruit kunnen helpen. Dat varieert van sport tot cultuur of mensen financiële vaardigheden bijbrengen. Het voelt goed om te merken dat onze inbreng in de keuzes van de bank wordt meegenomen. Ik vind het belangrijk dat jongeren mogen meedenken en beslissen. Rabobank geeft die ruimte, en ik neem die verantwoordelijkheid serieus.’

‘Goed plannen helpt, maar eerlijk tegen jezelf zijn nog meer. Soms moet ik keuzes maken die ik liever niet wil maken. Dan sta ik in Duitsland op een beurs, terwijl vrienden op een bruiloft zijn. Dat is niet altijd leuk, maar het hoort bij het bouwen aan de toekomst. Ik doe dit omdat ik erin geloof. En het helpt dat mijn neef en ik als team werken. Samen houden we het bedrijf draaiende.’

‘Dat ik altijd ben blijven doorgaan, ook als het tegenzat. Dat ik durfde te ondernemen, zonder precies te weten waar het zou eindigen. Dat ik bleef leren, ook naast het ondernemerschap. Ik heb weleens overwogen om te stoppen, het demotiveert om verlies te blijven draaien. Maar opgeven deed ik niet. Hopelijk brengt dat doorzettingsvermogen me naar grote Nederlandse zomerfestivals, zoals Paaspop en Wish Outdoor. Ik zou daar heel graag met de foodtrucks willen staan. Dat is mijn hoofddoel.’