‘Sinds 1998. Destijds ben ik gestart bij een ander verpleeghuis op de afdeling dementie, waar mijn tante verbleef. Op dit moment ben ik vrijwilliger bij De Reggevaart, een afdeling van verpleeghuis het Reggedal. Daar organiseer ik twee keer per week een zang- of spelletjesmiddag. Liedjes blijven bij dementerenden heel lang hangen en veel bewoners kennen de oude liedjes nog en zingen dan gezellig mee. En fijn is dat de zorgmedewerkers even hun handen vrij hebben voor andere taken.’

‘Mijn vader is helaas dementerend. Omdat mijn moeder de zorg niet meer aan kon, heb ik een half jaar bij hen ingewoond voor mantelzorg. In die tijd stond mijn vader al op de wachtlijst voor een verzorgingstehuis. Gelukkig kon hij eind november geplaatst worden hier in Enter, op de Reggevaart. Dat was het moment dat ik besloot om daar iets te gaan doen voor hem en de andere bewoners.’

‘Ik ben zo’n tien uur per week bezig met vrijwilligerswerk. Voor de Reggevaart en voor de kerk. Ook bij de kerk help ik mensen. Bijvoorbeeld met koken, een bezoekje aan het ziekenhuis of een gezelligheidsvisite.’

‘Vrijwilligerswerk is geven, maar vooral ook ontvangen. Je ontvangt zoveel liefde van de mensen. Als iemand uit het niets je hand vastpakt; dat is zo puur. En er is ruimte voor grapjes en gezelligheid. Mensen met dementie kunnen nog hele scherpe humor hebben. En natuurlijk doe ik het ook voor mijn vader. Hij doet met alles mee. Hij was altijd al een type dat gek was op reuring. Bijzonder is dat hij zelf 30 jaar vrijwilligerswerk heeft gedaan, onder andere bij het Reggedal, het tehuis waar hij nu zelf woont. Dat is best apart, maar gelukkig heeft hij dat zelf niet meer door.’