‘Ouders vinden het heel fijn dat hun kind hier gewoon kind kan zijn’

Vlak bij de oude boerderij van Heijkoop Farm & More in Oud-Alblas staat sinds kort een opvallend modern gebouw. ‘Boer & Zus’ staat er op de gevel. Het betreft de agrarische kinderopvang van de familie Heijkoop, die hier sinds 1979 een melkveebedrijf runt. Binnen ruikt alles nog nieuw; beneden zijn de groepsruimtes, waarvan er nu twee in gebruik zijn.

‘Daar zit de derde generatie’, lacht Martine Heijkoop-Rietveld (33), doelend op haar dochter Linne (3) en neefje Pim (2,5), het zoontje van haar jongere broer Arjan (30). Samen met haar moeder Ida Heijkoop (64) en Arjans vrouw Felicia Heijkoop-van Aalst (32) vertelt zij over het familiebedrijf en de nieuwste ontwikkeling.

De familie Heijkoop boert al generaties lang. ‘Toen ik mijn man Arnold (70) halverwege de jaren zeventig leerde kennen, werkten hij, zijn vader en zijn broer Jan in de melkveehouderij, op meerdere boerderijen’, vertelt Ida. Via ruilverkaveling kon de familie op de huidige plek een nieuwe boerderij bouwen en gingen Arnold en Jan samen verder. Ida hielp in drukke tijden mee. ‘Ook met zes kinderen sprong ik tijdens het inkuilen bij met melken. En zodra de kinderen konden lopen, nam ik ze mee. Ze zaten op de trekker en speelden in de schuur.’

Door de jaren heen veranderde er veel. Na de aankoop van een tweede boerderij in 1996 ging Jan apart door. In 2003 werd boven een nieuwe mestkelder een paardenstalling gebouwd, met veertien boxen. Drie jaar later schakelden ze over op melkrobots. Martine, de vijfde dochter op rij, koos voor de accountancy, maar hielp altijd mee met het inkuilen.

De opvolging was lang onzeker, tot vader Arnold in 2017 een ongeluk kreeg met een hersenkneuzing als gevolg. Hij moest rustiger aan doen. Nieuwe gesprekken leidden ertoe dat zowel Martine en haar man Ries (34) als Arjan en Felicia wel verder wilden met het bedrijf. Felicia, niet afkomstig uit een boerenfamilie en werkzaam in de kinderopvang, vond het werken met de koeien meteen geweldig. ‘Grappig genoeg zei ik als klein meisje: ‘Later trouw ik met een boer’. Een vooruitziende blik?!’

‘Om op de langere termijn met drie gezinnen van de inkomsten te kunnen leven, moesten we de werkzaamheden wel uitbreiden’, zegt Martine. ‘Een groter melkveebedrijf was met de huidige regelgeving geen optie. We zochten andere mogelijkheden.’ Zo ontstond Farm & More, waarbij de mannen hun werk op het gebied van grond-, weg- en waterbouw uitbreidden, werk dat zij op kleinere schaal al deden naast het boeren.

De vrouwen kwamen op het idee van een agrarische kinderopvang. ‘Felicia zat al in de kinderopvang en ik was jarenlang gastouder geweest’, verklaart Ida de stap. ‘En met Martine als assistent-accountant hadden we alle benodigde disciplines al in huis.’

Martine en Felicia volgden de basistraining van de Verenigde Agrarische Kinderopvang (VAK). Ze schaften pony’s, geiten, schapen, konijnen en kippen aan. De vergunningen voor het nieuwe gebouw vergden veel geduld. ‘Bijna vier jaar’, verzucht Ida. Maar sindsdien loopt alles voorspoedig. ‘In de kinderopvang zijn grote tekorten, maar wij hadden meteen sollicitaties in overvloed’, zegt Felicia. ‘En voor nieuwe kinderen is er zelfs een wachtlijst. In mei starten we met een derde en in oktober met een vierde groep.’

‘Agrarische kinderdagverblijven die bij de VAK zijn aangesloten, onderscheiden zich door een agrarische, groene visie’, legt Martine uit. ‘Dat betekent onder andere dat de kinderen veel ruimte hebben en vaak naar buiten gaan. Dat spreekt veel ouders en ook pedagogisch professionals in deze omgeving aan’, verklaart ze het succes.

‘Daarbij werken wij kind-volgend’, vult Felicia aan. ‘Een kind ontwikkelt zich op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. Ouders vinden het heel fijn dat hun kind hier gewoon kind kan zijn. En intussen leert het spelenderwijs van alles, over het boerenleven en waar hun eten vandaan komt.’

Niet onbelangrijk is ook het christelijke oogmerk van Boer & Zus, voegt Ida toe. ‘We bidden en danken voor het eten, lezen uit de Bijbel en christelijke boekjes, we zingen christelijke liedjes en vieren de christelijke feestdagen. Ook geven we de kinderen normen en waarden mee.’ Felicia: ‘Dit is een traditionele regio waar veel christelijke mensen wonen, ook daarom is Boer & Zus zo populair.’

Ze zijn blij met het succes, maar bovenal met deze toevoeging aan het dagelijks werk. ‘Toen Arnold en ik nog samen de boerderij runden, had ik nooit kunnen bedenken dat we nu hier zouden staan’, zegt Ida tot slot. ‘Ik vind het een hele positieve ontwikkeling. Het is iets heel nieuws en geeft veel energie. En het is geweldig om dit met je eigen kinderen te kunnen doen, te merken dat je personeel het fijn vindt om hier te werken en van ouders te horen hoe tevreden en blij zij ermee zijn.’