‘In Nederland zijn meerdere Quiet Communities, die stille armoede een gezicht geven. Ik ben voorzitter van de community in Maashorst. Ons doel is het leven van mensen in armoede leefbaarder te maken. Financiële stress kan tot eenzaamheid leiden: mensen gaan er minder op uit en hebben minder sociale contacten. Daarom brengen we onze communityleden juist samen, bijvoorbeeld via onze wandelclub of een koffiemoment. We verwijzen, als het nodig is, ook door naar andere hulporganisaties en we creëren geluksmomentjes.’

‘Dat is voor iedereen anders. Zo regelden we een gratis knipbeurt voor een vrouw die twintig jaar niet meer bij de kapper was geweest. Maar denk ook aan gratis tickets voor het theater of een bezoek aan een speeltuin. Zulke momenten betekenen heel veel voor mensen.’

‘We werken op basis van vertrouwen. Je hoeft dus niet met een rekeningoverzicht te bewijzen dat je een steuntje in de rug nodig hebt. Daarnaast werken er bij de stichting vrijwilligers én beroepskrachten, wat zorgt voor continuïteit en kwaliteit. Dat is nodig, want onze doelgroep is kwetsbaar en groeit. Wat ik ook bijzonder vind, is hoeveel mensen spontaan hulp aanbieden. Zo helpt de lokale opticien zo nu en dan met de aanschaf van een bril, bieden restaurants gratis kopjes koffie met taart aan en opent het zwembad wekelijks zijn deuren voor een gezin uit onze community. Geweldig!’

‘We denken in Nederland rijk te zijn, maar toch leven veel mensen in armoede. Soms onzichtbaar: mensen met een baan, die tóch financiële problemen hebben, bijvoorbeeld door een verslaving. Als voormalig basisschooldirecteur zag ik ook wat armoede in gezinnen doet. Sommige kinderen kunnen bijvoorbeeld niet naar verjaardagsfeestjes, omdat hun ouders geen cadeau kunnen betalen. Ik heb het juist goed, heb de tijd en ben gezond. Dan mag je ook iets voor een ander betekenen, vind ik.’