‘Vrijwilligerswerk doe ik al mijn hele leven. Na tien jaar mantelzorg voor mijn moeder kwam er weer ruimte. Ik zocht werk waar ik blij van word. Bij Tjoonk kende ik vooral van mijn wandelingen over het landgoed. Nu zie ik dat het een veilige leerwerkplek is voor mensen die (tijdelijk) aan de zijlijn staan. Mensen krijgen er weer hoop en een toekomst. Ik geloof dat onze samenleving dat nodig heeft. Als je mensen helpt zichzelf te ontwikkelen, zijn ze minder afhankelijk en staan ze positiever in het leven.’ 

‘Nu zo’n vier jaar. Eén dag per week werk ik mee met deelnemers op de boerderij. Daarnaast ben ik secretaris van de Vriendenstichting, die extra dingen mogelijk maakt die buiten de financiële ruimte van het bedrijf vallen. Van een dagje schaatsen tot de aanschaf van een bouwradio of bijdragen aan een nieuwe keuken.’ 

‘Als ik aankom, weet ik nog niet wat ik ga doen. Dat is heel anders dan in mijn andere werk. Ik adviseer overheden bij het maken en invoeren van wetten. Hier bepalen de dieren, de moestuin en het weer wat er gebeurt. We gaan voederbieten zaaien, of schoffelen, of er zijn handjes nodig in de maak-stal. Dan werk ik met de deelnemers. Soms één op één, soms met een groepje. Ik kan ook zeggen of ik iets wel of niet zie zitten, de koeienstal uitmesten bijvoorbeeld. De deelnemers mogen dat ook. Zo leren ze hun grenzen kennen.’ 

‘Elke week is er wel iets. We bouwden eens een tunnelkas en iemand zei: “Daar ben ik niet sterk genoeg voor”. We zijn samen toch begonnen. Halverwege zei hij: “Maar dit kan ik wél.” Dat zijn de momenten. En er wordt hier ook veel gelachen. Ik heb ooit een boom weggehaald die nog niet dood was… dat hoor ik nog steeds tijdens het snoeien.’