‘Oeh, dan gaan we lang terug. Ik heb meerdere dingen gedaan als vrijwilliger, maar bij de vrijwillige brandweer ben ik in 1980 begonnen. Ik was een jaar of 27.’

‘Toen ik nog jong was, zat ik bij de marine. Hierna begon ik een brood- en banketzaak in Gorssel en wilde ik graag wat voor de gemeenschap doen. Ik werd gevraagd voor de vrijwillige brandweer en dat fysieke paste goed bij me. Ik heb uiteindelijk 39 jaar in Gorssel gewoond en van die jaren 27 jaar als brandweerman gewerkt. Een geweldige tijd waaraan ik veel vriendschappen heb overgehouden.’

‘Destijds lag de leeftijdsgrens op 55 jaar, daarna moest je stoppen met het actieve werk als brandweerman. Maar ik wilde graag betrokken blijven. Als afscheidscadeau vroeg ik een biljartkeu. Want er staat een biljart in de kazerne. Zo is het gekomen dat wij als oudgedienden nog wekelijks biljarten bij de kazerne én het hele beheer rondom de kantine doen. We regelen de inkoop, voorraad en het rooster. En elke maandagavond is het biljartavond in de kazerne.’

‘Als brandweerman houd je van een goeie fik. Maar soms gaat het om mensenlevens en dat is hartverscheurend. Ik was bij de vuurwerkramp in Enschede en maakte meerdere zelfdodingen mee. In onze tijd was er nog geen slachtofferhulp. En dat brengt me bij het kameraadschappelijke. In je eentje kun je niks als brandweerman. Samen hielpen we elkaar en praatten we. Je raakt bevriend voor het leven. Door ons werk in de kantine houden we de verbinding in stand. De kazerne wordt nu verbouwd, maar de commandant heeft bepaald dat de biljarttafel blijft. En dat is heel goed nieuws.’