‘Leg altijd wat geld opzij’

‘Na mijn studie HBS-B en militaire dienst ben ik in 1968 als schadecorrespondent begonnen bij Woudsend Verzekeringen. Leuk werk, ik deed vooral autoschade. Na de overname in 1972 door Stad Rotterdam gingen de ingewikkelde gevallen naar de juridische afdeling in Rotterdam. Jammer, want dat waren de kersen op de taart.’

‘Na negen jaar ben ik als boekhouder bij een garage- en autoverhuurbedrijf in mijn woonplaats Sneek gaan werken. Ik heb verschillende avondstudies naast deze en volgende banen gevolgd, waaronder Nederlands recht. Per toeval kon ik in Sneek terecht als kandidaat-notaris. Zo ben ik in het notarisvak gerold. Na een lang traject ben ik uiteindelijk in 1999 notaris geworden, toen was ik 53.’

‘Bij Woudsend anno 1816, zo heette dat verzekeringskantoor officieel, kreeg ik mijn salaris contant in een papieren zakje. Dat kregen we elke week van meneer Eppinga van de loonadministratie. In 1970 kregen we het bericht dat we ons salaris in het vervolg giraal kregen. Maar ik had toen nog geen bankrekeningnummer. Er werd gezegd dat we tussen de middag naar de melkboer konden gaan. Achter in de winkel had Rabobank een loket en kon ik een rekening openen. Zo ben ik bij Rabobank terechtgekomen.’

‘Mijn ouders. Ze leerden me te sparen en ik kreeg al snel een spaarbankboekje. Een deel van het geld van mijn vakantiebaantjes moest ik daarop zetten. Het andere deel kon ik gewoon uitgeven, zoals aan de kermis tijdens de Sneekweek.’

‘Dat moet ik nog krijgen... Een deel van mijn in­komen zet ik opzij, de rest besteed ik. Niks bijzonders.’

‘Het kopen van een bedrijfspand en een woning. Onroerend goed houdt zijn waarde, daarin beleggen is een goede keuze. Je ontloopt de geldontwaarding.’

‘Ik heb nergens spijt van. Ik ben altijd verstandig omgegaan met geld en heb geen gekke dingen gedaan. Zo heb ik ook nooit geld belegd in aandelen. En de koop van auto’s of andere grote uitgaven heb ik ook altijd weloverwogen gedaan.’

‘Ja. Vanaf het begin heb ik gespaard. Ik heb altijd geld aan de kant gelegd voor bijzondere uitgaven.’

‘De vaste lasten: gas, water, licht en hypotheek, en de boodschappen. De zorgverzekeringspremie is behoorlijk gestegen de laatste jaren en ook ik merk dat je veel meer geld kwijt bent in de supermarkt. Met mijn vrouw heb ik veel van de wereld gezien, we hebben verschillende verre reizen gemaakt. Dat hoeft voor ons nu niet meer.’

‘Over reizen gesproken: ik ben mee geweest met door Rabobank georganiseerde reizen. Kansen voor ondernemers in het buitenland? Dat was de titel ervan. Zo kwam ik in China, Nepal en Vietnam. Heel interessant en ik heb er veel van geleerd. Ver weg gaan we nu niet meer, maar wel weekendjes eropuit, naar Terschelling bijvoorbeeld. En we wonen heel mooi in Sneek. Thuis is het ook prima.’

‘Tegen mijn kinderen heb ik natuurlijk gezegd dat ze verstandig met geld moeten omgaan en geld opzij moeten leggen. Die tip van mijn ouders heb ik doorgegeven. Verder moet iedereen het voor zichzelf uitmaken hoe ze hun geld besteden. De nieuwe generatie doet het anders, maar niet minder goed.’ <