6 min

‘Mijn muziek raakt mensen, het komt binnen zonder kloppen’

Interview

De beste manier om een beeld te krijgen van Veenendaler Andre Heuvelman is om hem te horen spelen op zijn trompet. Hij overwon zijn handicap, werd wereldwijd bekend als solotrompettist van het Rotterdams Philharmonisch Orkest en is al meer dan dertig jaar actief in de muziek. Heuvelman zet zich in voor de cultuur in Veenendaal, is een veelgevraagd spreker bij bedrijven en is sinds kort headhunter bij Van Olphen Company. ‘Muziek was mijn redding, mijn weg naar vrijheid.’

Andre Heuvelman groeide op in een normaal gezin in Veenendaal. Hij had een kleine handicap: een korte onderarm, slappe pols en maar vier vingers. Hij heeft veel getraind om kracht te krijgen in zijn arm, om de zware trompet te kunnen vasthouden. ‘Mijn hele leven heb ik normaal willen zijn. Ik wilde alles kunnen wat andere mensen ook konden. Niet berusten in mijn handicap. Fysiek had ik er niet veel last van, maar ik vond het vervelend hoe het eruit zag. Ik was een meester in het verbergen.’

Muziek was mijn redding

In het gezin Heuvelman werd niet over gevoelens gepraat, merkte Andre al op jonge leeftijd. ‘Ik moest altijd sterk zijn, terwijl mijn kracht juist ligt in zachtheid. Mijn vader stuurde me naar een strenge school, maar ik vond het er verschrikkelijk. Toen ik iemand tegenkwam die naar het conservatorium zou gaan, raakte ik geïnspireerd. Dat werd ook mijn droom, het zou mijn vluchtweg worden. In muziek kon ik mijn gevoelens kwijt en ik heb de muziek gebruikt om mijzelf te vinden. Muziek was mijn redding, mijn weg naar vrijheid uit de bekrompen gemeenschap waar ik ben opgegroeid.’

Heuvelman werd toegelaten tot het conservatorium in Rotterdam. ‘Direct na de opleiding, ik was pas twintig jaar oud, kreeg ik een plaats als trompettist aangeboden bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Tien jaar later werd ik eerste trompettist en mocht ik solo’s spelen. Dat heb ik nog twintig jaar gedaan. Het was een geweldige tijd waarin we met het orkest de wereld over trokken en ik met grote namen heb kunnen spelen. Naast mijn werk voor het Rotterdams Philharmonisch Orkest speelde ik bij het Nederlands Blazers Ensemble, dat met de koningin meereisde op staatsbezoeken.’

Binnen zonder kloppen

Naast muziek maken ging Heuvelman ondernemen. ‘Ik speelde trompet, maar vroeg me af wat ik met mijn muziek nog meer zou kunnen betekenen. Mijn muziek raakt mensen, het komt binnen zonder kloppen. Mijn doel was om dat gevoel dichter bij de mensen te brengen. Zo kwam ik op het idee om de voorstelling “Nachtgeluiden” te maken. We verzamelen in het donker en de bezoekers lopen onder begeleiding van muziek door een natuurgebied naar de concertlocatie. Zo kan het publiek de muziek op een heel andere manier ervaren. Ook voor de muzikanten is het een nieuwe ervaring. Ik haal ze uit het comfort van het orkest en daag ze uit om iets nieuws te proberen.’

In Veenendaal levert Heuvelman al jaren een belangrijke bijdrage aan de cultuur. Hij is initiator van ‘Klassiek aan de Grift’, nu bekend als festival ZAND, midden in de stad. ‘Ook hiermee wil ik muziek naar het publiek toe brengen.’ Tien jaar geleden werd Heuvelman door ondernemer Michiel Mulder en zorginnovatiestrateeg Lucien Engelen uitgenodigd om samen met hen een TEDX-verhaal te houden. ‘Daar heb ik mijn levensverhaal verteld. Blijkbaar maakte dat indruk, want ik werd direct gebeld door een sprekersbureau of ik presentaties wilde geven voor bedrijven en organisaties. Dat doe ik nu zo’n twintig keer per jaar. Ik praat over leiderschap en verbinding, onder begeleiding van mijn trompet.’

‘Ikziemijzelfalseenmoderneminstreel,dienietalleenmuziekmaakt,maarookverhalenverteltenandereninspireert’

Muziek in het ziekenhuis

Heuvelman besloot na dertig jaar het orkest te verlaten. ‘Ik voelde me er niet langer thuis en wilde iets anders. Ze vroegen me te blijven, niet als muzikant in het orkest, maar als creatief brein in de organisatie. Ik kreeg de opdracht ideeën te verzinnen om nieuwe waarde te creëren voor het orkest.’

Het eerste waar Heuvelman zich mee bezighield, was muziek in het ziekenhuis. ‘Als je patiënten naar muziek laat luisteren tijdens een MRI, lukken de scans beter omdat patiënten rustiger blijven liggen. Dit idee wordt nu breed toegepast. Financieel is het Rotterdams Philharmonisch Orkest er niet wijzer van geworden, maar het heeft veel publiciteit opgeleverd.’

Oprah Winfrey

Toen kwam Covid. Een ramp voor de creatieve sector. ‘Zodra ik hoorde dat alles dicht zou gaan, heb ik alle orkestleden gevraagd thuis Beethovens negende symfonie te spelen en dat te filmen met hun telefoon. Van al die beelden hebben we een filmpje gecomponeerd, “From us to you”. Dit ging viraal. Zelfs Oprah Winfrey liet het zien. Het had binnen twee dagen miljoenen views.’

Na Covid ging Heuvelman toch weg bij het orkest. ‘Er waren te veel hardliners, mensen die hechten aan traditie en niet openstaan voor nieuwe ideeën. Ik dacht dat na Covid alles anders zou zijn en de wereld open stond voor mooie, nieuwe dingen, maar dat bleek niet het geval. Het was voor mij het moment om op te stappen. Ik ben getrouwd en heb vier kinderen, maar ik besloot toch om een tijdje de ruimte te nemen om iets nieuws te zoeken.’

Headhunter

Heuvelman zette alles stop. ‘Ik moest resetten. Mijn eigen waarom, hoe en wat ontdekken. Daar is het merk TOONMEESTER uit voortgekomen. De missie die daarbij hoort, is om mensen mee te nemen naar een andere plek in zichzelf, waar ze ervaren wat voor hen zinvol is.’

Vlak daarna werd Heuvelman benaderd om headhunter te worden bij recruitmentbureau Van Olphen Company. ‘Wat ik altijd heb gedaan in de muziek - verbinding leggen - kan ik nu op een andere manier inzetten. Als muzikant heb ik altijd teams gebouwd en matches gemaakt. Nu doe ik dat nog steeds, alleen dan voor grote bedrijven.’

Bestemming

‘Ik voel me alsof ik terug ben bij af, het jongetje met een trompet die iets nieuws begint. Ik moet nog veel leren, dat is spannend, maar het gaat me goed af. Ik heb het gevoel dat ik nu op mijn bestemming ben aangekomen, maar blijf ook actief in de muziek en als spreker. Ik zie mijzelf als een moderne minstreel, die niet alleen muziek maakt, maar ook verhalen vertelt en anderen inspireert.’ <

De portretten bij dit interview zijn gemaakt door Frank Ruiter. Rabo &Co kreeg een kijkje achter de schermen en sprak met Frank over hoe hij te werk gaat en wat hem inspireert.

  • Auteur: Arwen Kleyngeld
  • Fotograaf: Frank Ruiter

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens