5 min

‘De ambachtelijke lessen die ik heb geleerd, ga ik niet snel vergeten’

Oud & Nieuw

Eigenlijk had schoenmaker Jan van der Velden (63) zich er al bij neergelegd: na bijna vijftig jaar hard werken, dacht hij dat hij zijn zaak in het centrum van Kaatsheuvel eind dit jaar moest sluiten omdat hij met pensioen zou gaan. Maar toen was daar ineens de 28-jarige Sietske Cornelissen. Zij had er wel oren naar om hem op te volgen. Nu staan ze nog samen in de winkel en leren ze elke dag van elkaar.

Hoewel de één, Jan van der Velden, al een leven als schoenmaker achter zich heeft en de ander, Sietske Cornelissen, het vak net aan het leren is, hoeven ze niet lang na te denken als hun wordt gevraagd wat het mooiste aan het ambacht is. ‘Met je handen werken’, antwoorden ze in koor.

Ze mogen qua leeftijd dan 35 jaar verschillen, zodra Van der Velden en Cornelissen over het schoenmakersvak praten, doen ze dat met dezelfde passie en hartstocht. Het is hetgeen de twee bindt. ‘Mijn vrienden zeiden altijd al tegen mij dat schoenmaker iets voor mij zou zijn’, zegt Cornelissen.

Na negen maanden contact

Op sociale media zag ze een item van Omroep Brabant voorbij komen waarin Van der Velden nogal aangedaan vertelde dat hij geen opvolger had voor zijn schoenmakerij. ‘Dat item heeft altijd in mijn hoofd gezeten, al duurde het nog negen maanden voordat ik daadwerkelijk contact zocht met Jan.’ Cornelissen studeerde Ambachtelijk Maat Schoenmaken en Lederwaren en later Orthopedische Schoentechniek. Daarna werkte ze jaren in de orthopedische-schoenensector. Daar was ze voor haar gevoel veel meer met papierwerk bezig dan met schoenen.

Hoewel ze met haar achtergrond de nodige kennis had opgedaan, had ze nog nooit als schoenhersteller gewerkt. ‘Maar als ik iets uitleg, dan begrijpt ze het snel, dat is heel prettig’, zegt Van der Velden.

Overname

Inmiddels staan ze sinds april dagelijks samen in de winkel. De bedoeling is dat Cornelissen de zaak aan het eind van het jaar overneemt, al blijft Van der Velden nog wel drie of vier dagen per week voor haar werken. ‘Ik vind het niet lastig om de zaak aan Sietske over te dragen, wel om te stoppen met werken. Maar na 47 jaar ga je het wel voelen. Als schoenmaker sta je bijna de hele dag en ben je intensief bezig.’

Tot die tijd lachen ze heel wat af - dat vinden ze heel belangrijk - en leren ze elke dag van elkaar. Van der Velden van Cornelissen en andersom. ‘Jan leert mij van alles over het klantcontact en de fijne kneepjes van het vak. Van het vervangen van een kapotte hak tot het stikken van een schoen en alle andere nevenactiviteiten’, zegt Cornelissen. ‘De details zijn belangrijk. Schoenen maken is precisiewerk.’

Mensen met voetklachten helpen

Anderzijds steekt Van der Velden veel op van de orthopedische deskundigheid van Cornelissen. ‘Als er mensen met voetklachten binnenkomen, verwijs ik ze door naar Sietske’, zegt Van der Velden. ‘Wij konden mensen met voetklachten al wel helpen, maar de kennis van Sietske reikt verder.’

Hij geeft een voorbeeld. ‘Als mensen bepaalde voetklachten hebben, kunnen we daarvoor een afwikkelbalk in de zool aanbrengen. Ik dacht altijd dat het alleen onder de bal van de voet moest, maar Sietske heeft mij uitgelegd dat deze afwikkeling ook naar voren of naar achter gelegd kan worden en wat het effect op de gewrichten kan zijn. Ik vind het hartstikke interessant om nog nieuwe dingen te leren.’

‘IkvindhetnietlastigomdezaakaanSietskeovertedragen,welomtestoppenmetwerken.Maarna47jaargajehetwelvoelen’

Het pure ambacht

Van der Velden was nog een tiener toen hij als schoenmaker begon. De eerste paar jaar als leerling bij een zaak in Dongen. Daarna bij zijn vader in Kaatsheuvel, die ook schoenmaker was. ‘Tot mijn vader zei: ik vind het mooi geweest, vanaf nu kun jij het alleen.’ Van der Velden zegt dat het pure ambacht van schoenmaker de afgelopen decennia nauwelijks is veranderd. Wel werkt hij tegenwoordig met veel meer verschillende materialen en stoffen dan voorheen. ‘Mijn vader drukte mij altijd op het hart dat een goede en stevige schoen van leer moest zijn. Dat is vandaag de dag niet meer zo.’

Ondertussen is Cornelissen al aan het nadenken hoe zij een nieuwe doelgroep kan aanboren, vooral jongeren. ‘Natuurlijk kan ik gebruikmaken van de klantenkring van Jan, maar als ik dit nog een tijdje wil doen, is het belangrijk dat ik de nieuwe generatie bereik. Ik ben al begonnen om de schoenmakerij meer zichtbaarheid te geven op sociale media.’

Frisse wind

Van der Velden haakt daar meteen op in door te zeggen dat hij met terugwerkende kracht vindt dat hij daar te weinig mee heeft gedaan. Hij vond het naar eigen zeggen niet nodig en wist ook niet precies hoe het allemaal werkte. Maar nu hij ziet hoeveel bereik Cornelissen ermee genereert, is hij blij dat er een frisse wind door de schoenmakerij waait. ‘Het is een mooie plek om te laten zien wat we allemaal doen en een handige manier om ergens op in te haken’, zegt Van der Velden. ‘Denk aan de jaargetijden. Als het slecht weer is, kunnen we op sociale media laten zien welke middelen handig zijn voor water en vuil op je schoenen.’

Hij ziet de toekomst van zijn zaak met vertrouwen tegemoet. ‘Het ambacht van schoenmaker blijft hetzelfde, maar het is goed dat Sietske er een nieuw sausje overheen gooit.’ En Cornelissen: ‘Natuurlijk zal ik straks dingen op mijn manier gaan doen. Maar de ambachtelijke lessen die ik van Jan heb geleerd, zal ik niet vergeten. Daarom geniet ik nu van elk moment dat we samen in de zaak staan.’ <

  • Auteur: Guus Peters
  • Fotograaf: Merlijn Doomernik

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens