‘Mensen gaan boven geld’

‘Mijn eerste geld kreeg ik voor het plukken van rode bessen in Beerta, toen was ik tien jaar. Mijn vader was daar burgemeester. Daarvoor woonden we in Heerenveen. Na de kweekschool ging ik tijdelijk werken in Nieuwe Pekela. Omdat ik nog maar 19 was, kreeg ik jeugdkorting. Belachelijk. Een extra reden om de hoofdakte, volledig bevoegd onderwijzeres, te behalen. Toen kwam ik voor de klas in het dorpje Barnflair, tussen Ter Apel en de Duitse grens.’

‘In Barnflair lag mijn loon in een envelop klaar en het werd ook nog voor me uitgeteld. Vervolgens kreeg mijn man Jan, hij was ook onderwijzer, een baan op Sint Eustatius. Toen we daar met onze oudste zoon voet aan de grond hadden gezet, kreeg ik meteen een baan als onderwijzeres aangeboden. Ook daar ontving ik mijn loon in een envelop.’

‘Toen ik het eiland met twee zonen en zonder man in 1976 heb verlaten, ben ik weer in Heerenveen gaan wonen. Ik kreeg er een baan aan de technische school, als docente Engels. De eerste twee maanden werd mijn salaris, heel deftig, door de adjunct-directeur uitgereikt in een envelop. Daarna werd het tot mijn verbazing op de bank gestort, dat was nieuw voor mij.’

‘Mijn ouders. Zij zeiden altijd dat geld nooit het belangrijkste is in het leven. Dat was tegelijk ook hun financiële advies. En zo denk ik er zelf ook over. Natuurlijk heb je geld nodig en je moet er voor werken, maar mensen en relaties zijn belangrijker.’

‘Het kopen van een huis. In 1979 ben ik opnieuw getrouwd, met Jelle. Na 16,5 jaar overleed mijn man. Ik was dus met 51 jaar al weduwe. Toen heb ik besloten het huis op mijn naam te zetten en heb ik Jelles kinderen uitgekocht. Vervolgens ben ik een jaar op wereldreis gegaan, tijd om alles te verwerken. Bij terugkomst heeft m’n oudste zoon het huis gekocht, hij woont er nog altijd met veel plezier met zijn gezin. Ik ben verhuisd naar een appartement in Heerenveen.’

‘Eigenlijk nergens van. Ja, ik heb wel eens kleine dingen gekocht waarvan ik later dacht, wat moet ik ermee? Ik geef ook geen geld uit aan dure dingen, zoals luxe auto’s. Daar heb ik niks mee.’

‘Dat heb ik altijd geprobeerd. Zelfs toen de kinderen klein waren en aan het eind van de maand ook het einde van het salaris in zicht was. De kinderen kregen een spaarboekje bij de Rabobank. Toen ze 18 waren was het geld snel weg. Ze hadden de vrijheid om eigen principes te hebben. Maar het gaat goed met ze hoor, ze hebben beide een goede baan.’

‘Ik gooi het geld niet over de balk. Geld gebruik ik om van te leven en we schenken aan goede doelen, dat zit in het bloed. Bijvoorbeeld aan religieuze doelen als de Baptistengemeente en het Bijbelgenootschap. Geloof speelt een grote rol in mijn leven. Terwijl ik docent was ben ik theologie gaan studeren en heb ik mijn doctoraal in Groningen behaald. Ik ben 13 jaar geestelijk verzorger geweest in Talma Hûs in Feanwâlden. Met mijn derde man Jitze, waar ik al 23 jaar mee ben getrouwd, ga ik graag op vakantie en een weekendje weg. Ik ben reislustig. Met mijn oudste zoon en zijn gezin zijn wij rond de afgelopen jaarwisseling weer naar Sint Eustatius geweest.’

‘Wat ik zelf ook heb meegekregen: mensen gaan boven geld. Ik maak me wel zorgen over hoe we de aarde uitbuiten. Ik wil geen prediker zijn, maar we moeten bewuster leven en niet afgunstig zijn. Gij zult niet begeren, dat is het tiende gebod. Ik heb gemakkelijk praten, want ik heb het goed en het is handig dat je geld hebt, maar je moet blij zijn met wat je hebt en vooral met de mensen om je heen.’