‘Koop je iets, koop dan kwaliteit’

‘Ik begon als bijbaan bij een kippenslachterij. In mijn werkzame leven als anesthesioloog heb ik altijd op de afdeling hartchirurgie gewerkt. Een heel bewuste keuze, omdat dit heel diep ingrijpt in het persoonlijk leven van mensen en omdat dit door het gebruik van de hart-longmachine ook de technische kant van de medische wetenschap raakt. Daarnaast werk ik nog altijd af en toe als vrijwilliger in de orthopedische zorg in Afrika.’

‘Ik was er drie keer met een groep specialisten om kinderen met klompvoeten te behandelen. Je bent er twee weken lang tien uur per dag aan het opereren. De laatste keer was ik in Congo, daar hebben we zo’n dertig kinderen geholpen. De medische omstandigheden zijn daar minder goed dan in Nederland zestig jaar geleden. Voorzieningen zijn daar weinig voorhanden.’

‘Het is back to basic, dat vergroot risico’s, ook omdat lokale artsen het belang van hygiëne onderschatten. Schoon water en zeep zijn voorhanden, maar worden te weinig gebruikt. Je kunt die mensen proberen te overtuigen, maar ze niet dwingen het anders te doen.’

‘Je maakt met dit werk écht een verschil in het leven van mensen. Dankzij deze betrekkelijk eenvoudige ingreep krijgen kinderen van ongeveer 3 tot en met 5 jaar een volwaardig leven met kansen in plaats van een leven aan de bedelstaf. Het is de bedoeling dat ik het komend jaar nog een keer twee weken ga. Dat zal voor mij de laatste keer zijn, op een gegeven moment gaat leeftijd een rol spelen en ben je te lang uit het dagelijks werk als anesthesist om dit nog te kunnen blijven doen.’

‘Mijn ouders. Zij leerden mij om mijn geld niet over de balk te gooien. ‘Maar koop je iets, koop dan iets goeds. Dat is dan misschien duurder, maar dat is beter dan goedkope troep aanschaffen, zeiden ze.’

‘Leen nooit voor consumptiegoederen. Dus wel voor een huis, maar niet voor een auto. Dat heb ik dan ook nooit gedaan.’

‘Het kopen van een huis. Investeren in stenen is verstandig. Ik heb altijd koopwoningen gehad, daarmee bouw je wat vermogen op.’

‘Niet echt, wel hadden wij altijd een buffertje achter de hand voor grotere uitgaven. Als kind spaarde ik wel. Ik herinner mij nog de eerste keer dat ik met mijn spaarpotje naar de Boerenleenbank in Gieten ging. De coöperatie hield zitting, er zaten drie deftige heren achter een tafel. Zij maakten mijn spaarpot leeg en schreven het bij in het spaarboekje.’

‘Al heel lang schenk ik behoorlijk wat aan goede doelen. Zonder bijdragen kunnen die organisaties niets beginnen. Liefdewerk van vrijwilligers alleen is niet voldoende. Ik ben dan ook een groot voorstander van de fiscaal voordelige ANBI-regeling. Hierbij is onze samenleving zeer gebaat.’

‘De lessen die ik van mijn ouders kreeg: koop kwaliteit, investeer in stenen. Een verschil tussen de wereld van nu en toen ik jong was, zijn de consumptieve verleidingen op internet. Impulsaankopen zijn eenvoudig, webwinkels nemen bedenktijd weg.'