‘Rolstoelhandbal brengt me meer dan alleen sport’

Wendy van Bregt (49) is slecht ter been. ‘Sinds een jaar of vijf heb ik ook een diagnose: ik heb last van fibromyalgie en chronische vermoeidheid. Daarom ben ik afgekeurd voor werk en heb ik een rollator en een scootmobiel. Ik deed al aan aquatherapie, maar ik zocht er iets bij. Liefst een teamsport met mensen van verschillende leeftijden.’

Wendy kreeg van beweegcoach Monica van Houwelingen van Uniek Sporten het advies om eens bij rolstoelhandbal te kijken. ‘Het leek me niks, maar ik ben toch gaan kijken en was meteen enthousiast. Er zijn mensen van verschillende leeftijden, mannen en vrouwen, met allemaal een andere beperking. Ik werd direct opgenomen in de groep.’

Wendy traint nu één keer per week en eens in de maand speelt het team ergens in het land twee wedstrijden. ‘In het begin maakte ik veel fouten, maar ik heb in korte tijd veel geleerd. Het is best zwaar. Je moet opletten, rijden, dribbelen en ballen vangen. Ik kijk echt uit naar de maandagavond.’

Rolstoelhandbal bracht Wendy meer dan alleen sport. ‘Ik ben veel vrolijker dan vroeger. Ook kreeg ik het gevoel dat ik wel weer een paar uurtjes per dag zou kunnen werken. Daarom ben ik begonnen aan een reintegratietraject en ben ik aan het solliciteren.’ Wendy kwam ook een leuke man tegen. ‘Ik kende hem al, maar ik durfde nooit een stap te zetten. Nu had ik genoeg zelfvertrouwen om hem mijn telefoonnummer te geven en te vragen of hij zin had om een kopje koffie te drinken. Het klikte.’

Het sporten heeft een enorm sneeuwbaleffect voor Wendy. ‘Rolstoelhandbal heeft me meer gebracht dan een avond in de week sporten. Het heeft mijn hele leven overhoop gegooid, in positieve zin. Ik raad iedereen dan ook aan om hulp te vragen bij het vinden van een sport, want anderen helpen je iets te vinden waar je zelf niet zo snel aan denkt.’