‘Op een boot móet je samenwerken. Niemand kan het alleen’

Roos zat nog op de basisschool toen ze voor het eerst bij de zeeverkenners kwam kijken. Inmiddels, dertien jaar later, staat ze met het leidingteam aan het roer van de meisjes speltak. ‘Ik begon als jongste en ging al snel zelf het water op. Ik leerde reddingszwemmen en zeilen en groeide stap voor stap door. Op een gegeven moment stond ik zelf aan het roer, als leidinggevende begeleid ik nu het zeilen van de kinderen. Ik geef ze aanwijzingen en tips vanaf de begeleidingsboot.’

Maar de ontwikkeling gaat verder dan alleen het varen, vertelt ze. ‘Je leert hier samenwerken. In een boot móet je op elkaar vertrouwen. Niemand kan het alleen.’ Het is een ervaring die ze ook meeneemt naar haar werk. ‘Overleggen, plannen, flexibel omgaan met onverwachte situaties: dat leer je hier vanzelf.’

Volgens Rabo-ledenraadslid Rob Hoppenbrouwers is dat precies de kracht van de vereniging. ‘Jongeren krijgen hier al vroeg verantwoordelijkheid. Als bootsman heb je de leiding over je eigen bemanning. Dat is best bijzonder op die leeftijd.’ Hij ziet hoe jongeren groeien. ‘Ze nemen initiatief, lossen problemen op en durven stappen te zetten. Dat kun je niet uit een boek leren.’

Ook buiten het water nemen de jongeren het voortouw. Zo organiseren ze dit jaar zelf een zomerkamp in Friesland. ‘Dat is een enorme operatie,’ vertelt Rob. ‘Van vervoer tot financiering: ze regelen het zelf. Dat vind ik indrukwekkend.’

Om dit soort activiteiten veilig te blijven doen, zijn investeringen nodig. Dankzij Rabo ClubSupport kon de vereniging onlangs een nieuwe begeleidingsboot aanschaffen, essentieel voor veilig varen in een drukker vaargebied. ‘Maar uiteindelijk draait het om meer dan materialen’, zegt Roos. ‘Het is vooral de sfeer. We doen alles samen en in al die jaren zijn de meiden hier echt vriendinnen van me geworden. Dat maakt dat ik hier ben blijven hangen.’