‘Het runnen van een vereniging lijkt steeds meer op ondernemen’

DE CLUBLIEFDE VAN Yvon Koelewijn ontstond in 1992, toen haar zoon zijn eerste stappen op het gras van voetbalvereniging ROHDA ’76 zette. Sindsdien heeft ze als vrijwilliger heel wat vrije uren in de club gestoken. ‘Ik voelde me hier meteen thuis’, verklaart ze.

‘Ik begon als jeugdleider, daarna nam ik de Ukkie-trainingen erbij en later ook de organisatie van het voetbalkamp. Uiteindelijk hielp ik ook met de schoonmaak, bar en inkoop. Ik was zeker niet de enige die zo actief was, hoor. Ome Dirk en tante Corry waren er tot op hoge leeftijd écht dag en nacht. Wat zij vroeger met zijn tweeën deden, doen we nu met meerdere commissies.’

Toch nam Koelewijn de laatste jaren wat gas terug. ‘Als ik op mijn vrije zaterdag naar mijn kleindochter bij de Ukkies ging kijken, was ik altijd bang om ingeschakeld te worden. Dat ging te ver. Maar op vrijdag sta ik nog steeds achter de bar, dan voetbalt mijn zoon met de Papa’s. Heel gezellig.’

Vrijwilligers zoals Yvon zijn er niet veel meer, dat weet ook Arjan Griffioen, die zelf tien jaar voorzitter was en nu het jeugdteam van zijn dochter traint. ‘Mensen hebben het druk, ikzelf ben geen uitzondering. Maar toch is dat niet altijd een excuus. Een vereniging mag iets verwachten van zijn leden, het is geen bedrijf waar je klant wordt. Als ouders tijdens de training van hun kind hier blijven en iets voor de club doen, helpt dat enorm.’

Bestuurslid Marco Nobel nam afgelopen jaar een extra grote taak op zich: samen met twee anderen zorgde hij ervoor dat ROHDA ’76 volledig werd verduurzaamd, een project waarvoor behoorlijk wat technische kennis nodig was. Dat zat bij Nobel, die net als Griffioen een eigen bouwbedrijf heeft, wel goed.

‘We berekenden dat we met goede isolatie, 82 zonnepanelen, 6 zonnecollectoren en een warmtepomp vrijwel volledig zelfvoorzienend konden worden’, vertelt hij. Daar was echter wel een investering van ongeveer drie ton mee gemoeid; een bedrag waar ome Dirk en tante Corry het Spaans benauwd van zouden hebben gekregen. Maar ondernemers Nobel en Griffioen bleven er nuchter onder: ‘Na de gemeentelijke fusie zijn de afspraken met alle sportverenigingen tussen Reeuwijk en Bodegraven gelijk getrokken’, vertelt Griffioen. ‘Daardoor kregen wij nu ook een bijdrage van Sport en Welzijn, de organisatie die alle sportaccommodaties beheert.’

Nobel vult aan: ‘Daarnaast haalden we een subsidie binnen vanuit de regeling Stimulering bouw en onderhoud sportaccommodaties (BOSA); ook Rabobank investeert in het verduurzamen van maatschappelijke gebouwen en doneerde een mooi bedrag aan ons. Toen waren we een heel eind.’ Leden en sponsors droegen eveneens hun steentje bij. Vrijwilligers hielpen met slopen en schilderen, hoofdsponsor LOK plaatste de warmtepomp, Nobels bedrijf (Nobel Zon-energie) legde de zonnepanelen.

Daar plukt ROHDA ’76 nu de vruchten van: de energierekening daalde van ongeveer 30.000 euro per jaar naar bijna nul. ‘Tijdens de energiecrisis vroegen we leden om thuis te douchen; nu zou iedereen juist hier naartoe mogen komen’, vertelt Griffioen. Het geld dat ROHDA ’76 overhoudt, besteedt de club nu aan andere zaken. ‘Zo huren we voor een deel van de jeugdtrainingen professionele trainers van Soccer Dreams in. Je ziet het niveau stijgen: de jongens van 18-1 zijn zelfs gepromoveerd naar de zesde divisie’, vertelt Nobel. Ook het groenonderhoud en de schoonmaak worden uitbesteed sinds de oudere garde vrijwilligers is gestopt. ‘Daar krijg je tegenwoordig geen mensen meer voor.’

Een hobby kun je het runnen van een vereniging nauwelijks meer noemen, het lijkt steeds meer op het leiden van een bedrijf. Die verantwoordelijkheid wordt ook wel gevoeld: ‘Als bestuurslid moet je best wat in je mars hebben, we zijn niet voor niets al een tijdje op zoek naar een nieuwe voorzitter’, verklaart Griffioen. ‘Gelukkig kunnen we de verantwoordelijkheden verdelen over vijf bestuursleden en verschillende goede commissies.’

De verduurzamingsoperatie inspireerde andere leden om ook in actie te komen. Zo is er een groepje vrijwilligers opgestaan dat de entree en het terras gaat opknappen. In 2026, als ROHDA ’76 vijftig jaar bestaat, hoopt Nobel ook de kantine en de keuken volledig te hebben vernieuwd. ‘Een van onze sponsors, Domburg Bodegraven, heeft daar al een prachtig ontwerp voor gemaakt.’ Ook nu is de begroting niet mis en dit keer moet de club het bedrag van ruim een ton zelf ophoesten: de keuken en bar zijn eigendom van de club.

Toch zien de ondernemende vrijwilligers ook nu kansen om die investering rendabel te maken. ‘Misschien kunnen we onze accommodatie beschikbaar stellen aan een wandelvereniging of kinderdagverblijf. Wij zijn hier immers maar drie dagen per week.’ Koelewijn zal de nieuwe bar met plezier openen, maar daar blijft het bij. ‘Het lijkt me heerlijk om eens een heel weekend in pyjama op de bank te zitten.’