‘Geld van anderen aannemen, dat vinden we allebei maar niks’

Het was eind jaren negentig en Willie Meijer (66) uit Boekel zat niet lekker in de wedstrijd. Hij had rugproblemen, was zijn baan kwijt en toen overleed ook zijn vader nog.

Wat hem wel plezier gaf, was het bouwen van BMX-fietsen: ‘De eerste fiets die ik in elkaar laste, was voor mijn zoon Jurg. Het frame was van aluminium, heel licht, en ik gebruikte allerlei technische foefjes waardoor de fiets nog sneller werd. Dat viel op, dus vroegen andere sporters of ik ook voor hen een fiets wilde bouwen. Ik besloot een werkplaats te beginnen en vernoemde mijn fietsen naar mijn vader. Hij nam vroeger altijd de telefoon op met: ‘Meijer, Boekel’, vandaar Meybo.’

Geld lenen om iets op te bouwen, wilde Willie pertinent niet. ‘Alles wat ik investeerde in de werkplaats, had ik eerst zelf verdiend.’

Terwijl Willie zijn ontwerpen bleef perfectioneren, fietste Jurg de sterren van de hemel. ‘De sport stelde nog steeds niet veel voor in Nederland, maar voor mij was het mijn hele leven. Ik haalde zelfs het nationale team’, vertelt hij. In 2003 besloot hij samen met zijn vader een fietsenwinkel te beginnen. Een vetpot was het ook toen nog niet, soms zat er aan het einde van de dag niet meer dan dertig euro in de kassa.

‘Ik weet nog dat we de kans kregen om tien fietsen te kopen voor vijfduizend euro’, vertelt Jurg. ‘Daar moesten we allebei onze spaarrekening voor leegtrekken, want mijn vader wilde nog steeds niet lenen.’ ‘Ik ben heel zuinig’, vult Willie aan, ‘ik sla een kromme spijker nog recht.’

Toen het BMX-fietsen in 2008 een olympische sport werd, gaf dat de verkoop een enorme impuls. ‘Ik stopte met topsport en stortte me op de in- en verkoop’, vertelt Jurg. ‘Ik kocht in bij leveranciers over de hele wereld, wij hadden soms spullen op voorraad die de importeurs niet eens hadden. Zo werden we naast winkel ook een groothandel. Toen mijn sportvriend Sander Bisseling zich inkocht in het bedrijf, heeft hij een professionele webshop gebouwd.’

Ook de vraag naar de fietsen van Willie bleef stijgen. ‘Het frame van een BMX-fiets is heel simpel; het zijn de onderdelen waarmee je hem helemaal afstemt op de sporter’, vertelt hij. ‘Er heeft eens een man zéven uur staan kijken hoe we zijn BMX-fiets in elkaar aan het zetten waren. Dat is toch mooi?’

Toen Meybo hoofdsponsor werd van Oranje en het Nederlands team medailles begon te winnen, explodeerde de vraag. ‘Omdat BMX een seizoenssport is, moesten we veel tegelijk inkopen’, vertelt Jurg. ‘Toen kwamen we er niet meer onderuit: we moesten naar de bank voor een voorfinanciering. Mijn vader vond het nog steeds niks en ik eigenlijk ook niet, maar ik wist zeker dat het goed zou komen. Grote leveranciers die ons eerder te klein vonden, kwamen nu vragen of we zaken wilden doen.’

Ineens hadden de mannen veel meer aan hun hoofd dan fietsen: personeel, administratie, ICT, verhuizen naar een groter pand in Boxmeer. Willie had zich al laten uitkopen, zodat hij zich kon richten op wat hij het liefst deed: sleutelen. Maar ook voor Jurg en Sander waren deze nieuwe taken niet bepaald hun hobby. Omdat ze wel wilden blijven groeien, besloten ze op zoek te gaan naar een mede-eigenaar die hier wél warm voor liep.

Via een bedrijfsmakelaar kwamen ze in contact met Rémon Brinkman, een investeerder met veel financiële ervaring. ‘Wij hebben met onze familie een investeringsfonds’, vertelt hij. ‘We helpen ondernemers vooruit door met ze samen te werken. Daarvoor is een goede klik essentieel, die had ik meteen bij Jurg en Sander.’

Voor Willie voelde dat aanvankelijk anders: ‘Jurg is mijn baas, mijn zoon en mijn vriend. Ik schrok ervan dat hij dit wilde, het voelde alsof hij mijn kind verkocht. Maar het was een goed besluit. Ik kom hier nog steeds met evenveel plezier.’

Ook Jurg is blij met de komst van Rémon. ‘Ons product is nog steeds even sterk, maar de organisatie erachter is enorm verbeterd. De taakverdeling is scherper, we hebben een nieuw ICT-platform, het voorraadbeheer en de administratie zijn verder geprofessionaliseerd’, somt hij op. Omdat Rémon bij veel verschillende bedrijven over de vloer komt, brengt hij nieuwe expertise in. ‘Komend jaar zetten we vol in op online advertising, daar is nog veel winst te behalen’, zegt Rémon. ‘Ik denk dat we het grootste BMX-merk ter wereld kunnen worden.’

Willie laat die ambities graag over aan de jongere generatie; zijn dromen kwamen al uit toen hij op de Spelen van Tokio zag hoe Niek Kimmann op een Meybo-fiets de gouden medaille pakte. ‘Kijk pa, dacht ik, die Meijers uit Boekel hebben het toch maar ver geschopt.’