Veerse Toren, een icoon met toekomst

Waar vroeger het verkeer afsloeg richting Raamsdonksveer, vormt de Veerse Toren straks het middelpunt van een nieuwe bestemming aan het water. Eigenaar Bram Polak: ‘Als ondernemer begin je met een idee waarvan je hoopt dat het ooit werkelijkheid wordt. Dat dit gelukt is, samen met zoveel betrokken partijen, vind ik fantastisch. De toren blijft wat hij altijd is geweest: een herkenningspunt voor de regio. En straks is het ook een bestemming op zich.’

De toren werd in 1925 gebouwd als watervoorziening voor de regio. In 1969 werd hij uit dienst genomen, versoberd en voorzien van een dikke cementlaag. Hierdoor verloor hij veel van zijn karakter. Bram: ‘Daarna stond de toren jaren leeg. Tot mijn vader hem in de jaren tachtig kocht. Het werd de thuisbasis van ons familiebedrijf: Business Art Service, dat kunst verhuurt aan bedrijven. Ik groeide daarmee op en de toren voelde als thuis.’

Na enkele jaren zelfstandig ondernemen nam Bram in 2008 het bedrijf van zijn vader over. De toekomst van de toren leek daarmee verzekerd. Tot er in 2014 een brief van Rijkswaterstaat op de mat viel. ‘Ze hadden onze grond nodig voor een nieuwe verbindingsboog op knooppunt Hooipolder. Dat was flink slikken. We legden ons er niet direct bij neer. Totdat in 2018 iemand van de gemeente zei: “Het kan ook een kans zijn. Na de aanpak van het knooppunt komt de toren prachtig aan het water te staan en krijgt het gebied ruimte. Misschien moet je eens nadenken over horeca?” Ik ben daar nog steeds dankbaar voor, het was het begin van een nieuw hoofdstuk.’

Niet alleen de ligging aan het water bleek interessant. Ook de locatie zelf bood kansen. ‘Knooppunt Hooipolder is een van de belangrijkste verkeersknooppunten van Nederland. Van Utrecht naar Antwerpen, van Rotterdam naar Den Bosch; deze plek is van alle kanten goed bereikbaar. De Biesbosch en de Efteling zijn vlakbij. Bovendien waren er in de directe omgeving nauwelijks hotelvoorzieningen. Ik besloot de mogelijkheden te verkennen. Daar was Tuur van der Putten van Rabobank al vroeg bij betrokken. Rabobank was jarenlang onze huisbankier. Daarom koos ik ervoor om ook dit traject met hen te doen.’

Tijdens zijn zoektocht sprak Bram met uiteenlopende exploitanten en hotelketens. ‘Vrijwel iedereen zag de potentie van de locatie en meerdere partijen wilden het plan overnemen. Toch voelde dat niet goed. De toren en deze plek horen bij mijn familiegeschiedenis én bij het erfgoed van Raamsdonksveer, waar ik ben opgegroeid. Ik wilde het niet loslaten, maar juist op mijn eigen manier verder brengen.’ Tijdens een rally ontmoette Bram bij toeval de directeur van Postillion Hotels. ‘Hij zei: “Wij willen het huren. Zo kun je het zelf financieren, bouwen en eigenaar blijven.” Dat leek me geweldig.’

De ontwikkeling had een flinke aanloopperiode. ‘Zo’n project kost tijd. Denk alleen al aan het betrekken van alle instanties en aan de bestemmingsprocedure. Ook de financiering was geen vanzelfsprekendheid. Het ging om een forse investering. Rabobank kende mij als ondernemer, maar niet als vastgoedontwikkelaar. Die ervaring had ik nog niet. Toch was Rabobank vanaf het begin heel positief. Ze zagen de kansen voor de regio en brachten ook eigen vastgoed- en hotelspecialisten aan tafel. Samen met het Restauratiefonds en Postillion ontstond een structuur die voor iedereen werkte. Ik vind het geweldig dat je toch het vertrouwen kunt krijgen van een bank, ook al doe je iets volledig nieuws.’

In de zomer van 2024 startte het bouwrijp maken van het terrein. Nu, twee jaar later, nadert de opening van het Postillion Hotel, met 150 kamers en ruim 4.000 vierkante meter congres-, vergader- en restaurantfaciliteiten. ‘Vanaf het begin stond vast: de toren wordt het middelpunt van het hotel. Dat zie je terug in het ontwerp. De losstaande nieuwbouw bestaat uit drie bouwlagen die als het ware het water omarmen. Het rijksmonument blijft de blikvanger. Bijzonder is ook dat een ander stukje geschiedenis boven water kwam. De oude Napoleonroute tussen Parijs en Amsterdam liep ooit over het terrein. Die historische route met kasseien en eiken wordt opnieuw zichtbaar.’

In september opent het hotel officieel zijn deuren, precies in het jaar waarin de Veerse Toren zijn honderdjarig bestaan viert. Voor Bram kan het niet beter samenvallen. ‘Toen ik begon, had ik drie doelen. Een prachtige bestemming voor de toren. Een schitterende toevoeging voor Raamsdonksveer. En een mooie investering. Nog een paar maanden, en dan is het gewoon gelukt!’ De vele warme reacties bevestigen dat. ‘Veel mensen van hier houden van de toren en zijn er trots op. Als zij de toren na een reis weer zien, voelen ze: we zijn thuis. Dat ik daar samen met zoveel betrokken partijen een toekomst aan mag geven, met respect voor de geschiedenis én met waarde voor de regio, maakt me enorm dankbaar en trots.’