‘De laatste rouwkoets die hier is gemaakt, rijdt nog steeds’

‘Herinner je je nog dat beeld van die rouwauto van Leo Beenhakker bij het Feyenoord-stadion? Dat was een auto van ons!’ En zo kan Hans Legters (69) van Huiskamp Carrosserie in Winterswijk nog wel even doorgaan. ‘Ook veel auto’s in de stoet van de MH17-slachtoffers kwamen uit onze fabriek. En de eerste rouwauto die wij naar Noorwegen exporteerden, is gebruikt bij de uitvaart van een aantal slachtoffers van Anders Breivik. Hele nare gebeurtenissen, maar we zijn trots dat we met onze auto’s kunnen bijdragen aan een waardevol afscheid.’

Wat in 1913 begon als een rijtuigwerkplaats is anno 2025 uitgegroeid tot een familiebedrijf met ruim dertig werknemers dat als enige in Nederland nog auto’s voor rouwvervoer maakt. De leiding is in handen van Hans en zijn vrouw Willi (69) en hun zoons Jaap (40) en Huib (38), die het bedrijf vorig jaar officieel overnamen. Daar werd geen ruchtbaarheid aangegeven, want Hans en zijn vrouw werken beiden nog fulltime.

‘Dat is geen straf’, vertelt hij. ‘Ik vind dit nog steeds heel uitdagend werk, met al die verschillende wensen van klanten en de vele modellen auto’s.’ Willi is de spin in het web, volgens haar man en zoons: zij kent alle klanten, doet personeelszaken en houdt de administratie bij. Hans: ‘Willi en ik willen de jongens zo lang mogelijk ondersteunen.’

Er is in al die jaren veel veranderd bij Huiskamp. Nadat in 1952 de laatste koets – ‘die rijdt nog steeds, bij stalhouderij De Zadelhoff in Breukelen’ – was afgeleverd, ging het bedrijf verder met vracht- en bestelwagens en rouwauto’s.

‘Maar dan doe je alles half, dus sinds de jaren zeventig bouwt Huiskamp alleen nog auto’s voor rouwvervoer’, vertelt Hans. Aanvankelijk werden daarvoor Amerikaanse ‘sleeën’ gebruikt: door hun lengte en het ruime interieur waren die zeer geschikt voor het transport van een kist.

Dat veranderde toen in Amerika de productie van ruime stationwagens stopte. Huib: ‘Sinds de jaren negentig bouwen wij Europese voertuigen om. De auto wordt verlengd en krijgt een volledig nieuwe carrosserie, waardoor hij hoger en breder wordt. Naast de kist moet er namelijk ook plaats zijn voor bloemstukken en een begrafenisondernemer heeft veel bergruimte nodig. Denk aan een inklapbaar wagentje voor de kist en verzorgingskoffers.’

Huiskamp Carrosserie, dat circa honderd auto’s per jaar aflevert, levert niet alleen in Nederland, maar exporteert ook naar Scandinavië, Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland, België en Luxemburg. Elk land heeft zijn eigen uitvaartcultuur en daarmee andere wensen voor rouwauto’s. Hans: ‘In Duitsland hebben kisten bijvoorbeeld poten. Daarom wordt het interieur op een andere wijze gebouwd dan voor een Nederlandse klant. Voor de Noorse markt is het belangrijk dat een vloer kan kantelen om zo rekening te houden met het berglandschap.’

De bouw van rouwauto’s is er niet eenvoudiger op geworden, vertellen Hans en Huib. ‘We investeren doorlopend om de snelle ontwikkelingen in de autowereld bij te kunnen houden. De vraag naar hybride en elektrisch vervoer stijgt, daarnaast moeten we up-to-date zijn waar het gaat om alle techniek die tegenwoordig in auto’s zit. Je kunt een auto wel verlengen, maar alle systemen moeten daarna nog wel functioneren.’

Tijdens een rondleiding wijst Huib op een zwarte auto die klaar is voor aflevering. ‘Die gaat vanmiddag naar een uitvaartondernemer op de Veluwe. In de Biblebelt wordt nog veel met zwarte auto’s gereden, elders zie je steeds vaker donkerblauw en zilvergrijs.’

Op de afdeling schadeherstel staan ook een paar rouwauto’s. Deuk erin, bumper eraf. Hoe kan dat? Een rouwauto rijdt toch altijd superlangzaam? Huib: ‘Dat is een misvatting. Rouwauto’s rijden al lang niet meer alleen het bekende ‘rondje om de kerk’. Er worden steeds grotere afstanden afgelegd, met gangbare snelheden, bijvoorbeeld naar crematoria.’

We komen in het nieuwe gedeelte van Huiskamp, waar zich de stoffeerderij en houtbewerkingsafdeling bevinden. ‘De laatste jaren hebben we het pand verschillende malen uitgebreid’, vertelt Huib. ‘Dat was nodig om de productiecapaciteit te vergroten, want de vraag naar onze auto’s blijft groeien. ‘In Nederland, maar ook steeds meer daarbuiten’, legt Hans uit. ‘Het aantal mensen neemt toe, dus ook het aantal uitvaarten.’

Ook is er afgelopen jaar gekozen om te stoppen met de afdeling schadeherstel voor particuliere auto’s. Huib: ‘We richten ons nu op onze core-business: bouw, onderhoud, schadeherstel en after-sale van rouwauto’s.’

Bij het afscheid geeft Hans een brochure mee. Daarop staat een donkerrode bus die sterk doet denken aan een oude stadsbus. ‘Klopt’, zegt Hans. ‘Dit is een bus uit Utrecht die wij hebben omgebouwd. Hierin is onlangs Rob de Nijs naar zijn laatste rustplaats gebracht.’