‘We blijven pionieren’

Nog vaak logt Anne Bakker in bij het bedrijf als hij met zijn vrouw Uilkje op Curaçao zit. En ook pakt hij nog wel eens de telefoon om wat adviezen door te geven. Oprichter Anne Bakker laat zijn ‘kindje’ Bakker Transport & Warehousing, het bedrijf dat hij van de grond af opbouwde, langzaam los. Al blijft hij er wel als commissaris aan verbonden. ‘Met die rol ben ik zeer tevreden. Zolang ik mijn kinderen niet in de weg zit.’ Zijn kinderen: ‘Ja, je moet leren de touwtjes te laten vieren. Maar nu hebben we je kennis en expertise nog nodig’.

Lef typeert hun vader, stellen commercieel directeur Nic Bakker en zijn zus Anke Huitema-Bakker, directeur hr en juridische zaken. Zij namen het stokje een half jaar geleden over van rasondernemer Anne Bakker. Samen met directeur bedrijfsvoering Arjen Hoekstra staan zij nu aan het roer van het familiebedrijf. Boerenzoon Anne, gek op auto’s en motoren, begon in 1990 een handel in vrachten.

In de slaapkamer ratelde de fax en regelde hij ritten met bevroren en gekoelde vis naar Marokko, Spanje en Portugal. Zijn bedrijf groeide door en in 1996 kocht hij grond op het toen nieuwe IBF-bedrijventerrein in Heerenveen. Nu heeft Bakker Transport & Warehousing ruim 45.000 vierkante meter opslag van levensmiddelen. De onderneming heeft 44 vrachtwagens op de weg, die de producten naar klanten in de Benelux en Duitsland vervoeren. Het bedrijf blijft groeien: vorig jaar kwam er 12.500 vierkante meter opslagruimte bij, waarvan de helft uit koelcellen bestaat.

Anne Bakker had altijd een stille wens dat zijn beide kinderen in de zaak zouden komen. Toch stimuleerde hij ze altijd vooral hun eigen weg te gaan. Doorzetten, leerden ze. Nic was al jong gefascineerd door vrachtauto’s, haalde zijn groot rijbewijs en reed als achttienjarige in zijn uppie met een trailer naar Marokko. ‘Ik heb vierenhalf jaar door Noord-Afrika, Rusland, Spanje, Portugal en naar de Turkse grens gereden.’ Meer dan tien jaar leidde hij de planning, het hart van het bedrijf, tot hij twee jaar geleden commercieel directeur werd.

Anke was ook al op jonge leeftijd betrokken bij het bedrijf. Toch volgde ze haar eigen pad, studeerde rechten en was jarenlang arbeidsjurist voor diverse werkgevers. ‘Af en toe gaf ik al wel eens adviezen over nieuwe wetgeving of regels aan mijn vader.’

Dat ze ooit in het familiebedrijf zou gaan werken, was niet vanzelfsprekend, vertelt ze. Maar door de groei van Bakker (er werken honderdvijftig mensen) bleek het noodzakelijk een afdeling hr en juridische zaken op te zetten. Anne vroeg zijn dochter. ‘Het is toch wel heel mooi om in een familiebedrijf te werken’, licht ze toe. ‘En met honderdvijftig werknemers was het ook nodig om een arbeidsdeskundige in huis te hebben. Ook heb je soms te maken met complexe contracten. Mijn juridische kennis komt dan goed van pas.’

Ingewikkelde contracten met nieuwe medewerkers speelden niet, zo’n dertig jaar geleden. Anne: ‘Toen ik in 1998 vijf chauffeurs moest hebben, meldden zich er tien. En nu komt er bij wijze van spreken niemand.’ Ja, knikt Nic. ‘Ook wij merken de krapte op de arbeidsmarkt. Sollicitanten zijn mondiger en hebben soms een heel eisenpakket.’

Inhoudelijk veranderde er de afgelopen decennia veel aan het chauffeursvak. Anke: ‘Vroeger gaf je een chauffeur de sleutel van de vrachtauto en was het: we zien je eind van de week weer en succes! Er waren geen mobieltjes.’ Nu wel en Anne vindt dat een groot voordeel. ‘De communicatie is sowieso veel beter. Online zien we nu precies waar onze auto’s rijden. Dat is veel gemakkelijker voor de planning.’

Ook de toenemende automatisering maakt het werken totaal anders. Anne: ‘Een chauffeur moet nu zijn boordcomputer in zijn truck opstarten en inloggen. ICT is onmisbaar geworden in het transport.’ Anke: ‘We hebben nu chauffeurscoaches die beginnende collega’s tot in detail wegwijs maken. Hoe log je in? Hoe registreer je je ritten en rusttijden? Hoe ga je met klanten om? Want onze chauffeurs zijn onze visitekaartjes’.

Anne Bakker dacht altijd twee stappen vooruit. Een voorbeeld daarvan was de aanleg van zonnepanelen. Toen het bedrijf zich in 1998 vestigde op bedrijvenpark IBF besloot Anne Bakker er direct in te investeren. Op de daken van de bedrijfshallen liggen nu 30.000 zonnepanelen. ‘Daardoor zijn we het hele jaar rond zelfvoorzienend. De stroom gaat rechtstreeks het bedrijf in’, licht hij toe. ‘We hebben ook een batterijpakket van 500 kilowatt om stroom in op te slaan voor donkere dagen.’

Er zijn plannen voor een energiepark met een oplaadstation voor e-trucks en een windmolen. De eerste fossielvrije truck van Bakker rijdt al. De tweede en derde zijn besteld. Voor 2030 wil de onderneming een derde van de vrachtauto’s elektrisch hebben. Nic: ‘We blijven pionieren, zoals Anne altijd heeft gedaan.’