Komkommers

De opa van directeur Inge Bergsma begon het bedrijf in de jaren vijftig. De overheid stimuleerde toen tuinbouw in de Veenkoloniën, waar veel armoede heerste sinds de turfwinning was gestaakt. Inges vader nam de zaak over en samen met haar man en broers vormt zij nu de derde generatie. Ook is ze voorzitter van Greenport Noord, een netwerkorganisatie van overheid, onderwijzers en ondernemers in en om de tuinbouw in Noord-Nederland. 

De komkommer is een lastig gewas om te plannen, vertelt Inge. ‘Het is hollen of stilstaan. Je moet eerst wachten op de zon, en als die schijnt gaat het ook meteen heel hard – je moet dus snel kunnen schakelen.’ Maar… in Erica is het altijd komkommertijd. Onder led-belichting groeit de vruchtgroente het hele jaar door. 

Dit betekent dat er tijd overblijft, bijvoorbeeld om te experimenteren. Het bedrijf streeft ernaar helemaal zonder chemische gewasbeschermingsmiddelen te telen. Via de pilot 100% Groen Geteeld van vijf grote telersverenigingen in Nederland krijgen ze subsidie om dit voor een gedeelte – 5,5 hectare – ook daadwerkelijk te doen. En dat levert komkommers op, zegt Bergsma, met dezelfde voedingswaarden als biologische. ‘Ze mogen alleen niet zo heten, omdat ze belicht zijn en we plastic gebruiken.’

Het familiebedrijf streeft naar een zo hoog mogelijke opbrengst uit zo min mogelijk grond, met zo min mogelijk energie, water en kunstmest. ‘Ook willen we zo circulair mogelijk werken. Zo kijken we nu of we met onze restwarmte toekomstige woonwijken kunnen verwarmen.’

De komkommerkweker krijgt daarbij steun van Ortese, een samenwerkingsverband van gemeente Emmen, netbeheerder Enexis, de provincie Drenthe en het ministerie van Klimaat en Groene Groei. Naast Drenthe Growers doen er nog zeven Drentse tuindersbedrijven aan mee. Behalve groen en circulair zijn, vindt het bedrijf het ook belangrijk om te investeren in mensen. ‘We hebben hier allerlei leeftijden, achtergronden en talenten en streven ernaar dat alle medewerkers op een plek staan waar ze het beste tot hun recht komen.’ 

Bijzondere aandacht gaat hierbij uit naar de vele arbeidsmigranten. ‘Omdat we geen seizoenswerk hebben, blijven veel van hen bij ons. Zo kunnen we veel beter een band met hen opbouwen. Ze willen graag hun steentje bijdragen aan Nederland en ook zichzelf ontwikkelen. Dat biedt voor ons kansen om te kijken hoe we het beste uit hen kunnen halen, zodat werken in de glastuinbouw hen ook een stapje verder brengt in het leven.’

Behalve met circulariteit en plannen is het bedrijf ook bezig met ziektebestrijding. Hoe kan dat op een zo groen mogelijke manier? ‘We zijn al tien jaar bezig om pesticiden uit het bedrijf te krijgen en dat lukt deels door plagenbeheer. Maar wortelziektes en schimmels zijn nog altijd lastig te bestrijden met alleen maar groene middelen.’

Drenthe Growers levert aan verschillende landen, die allemaal hun eigen wensen hebben, komkommertechnisch. Nederlanders willen graag komkommers van drie ons, Duitsers hebben ze liever iets groter. Britten hadden nóg veel grotere die ze dan in tweeën hakten – nu kiezen ze vaker voor een kleinere komkommer. In Oost-Europa zijn juist de heel kleintjes populair. ‘Die zijn gemakkelijk in te maken. Dat gebeurt daar veel meer dan bij ons.’