5 min

‘We doen het bij Bolk met z’n vieren. Of beter: met z’n vierhonderden’

Interview

André Pluimers (52) is één van de vier directeuren-eigenaars van Bolk, het Almelose transportbedrijf dat gespecialiseerd is in alles wat te lang, te breed, te hoog of te zwaar is. Zijn motto: kun je iets doen om je (leef)omgeving te verbeteren, laat het dan niet. Vandaar dat Pluimers tien jaar voorzitter was van Port of Twente en sinds twee jaar de ondernemers vertegenwoordigt in Twente Board. Druk? Jazeker. Desondanks vindt hij nog tijd voor zijn hobby: vliegen.

ONGEVEER DE HELFT van wat het Almelose transportbedrijf Bolk doet, is exceptioneel vervoer. Directeur-eigenaar André Pluimers: ‘De andere helft is conventioneel vervoer. Zo werken wij onder andere voor Grolsch en Sligro, en hebben wij een belang in de containerterminals hier in Twente. Daarnaast doen we aan warehousing en hebben we een bedrijf opgericht dat zich bezighoudt met data-gedreven procesverbetering.’

Bolk begon als familiebedrijf. Jan Bolk richtte het op in 1934, al wordt zijn zoon Henk beschouwd als de grondlegger van het bedrijf. ‘Henk had hier vijftig jaar de leiding. Zijn filosofie: niet te veel afhankelijk zijn van één tak of klant, zodat je niet meteen de klos bent als bijvoorbeeld de bouwsector inzakt.’ Bolk vervoert nu veel onderdelen van windmolens, door heel Europa. ‘Die markt is sterk politiek gedreven. Valt dat weg, dan heb je meteen een probleem. Dat willen wij voorkomen.’

Familiesfeer

De familiesfeer en saamhorigheid van vroeger heeft het bedrijf proberen te behouden. ‘Mensen moeten vanuit zichzelf gemotiveerd zijn’, zegt Pluimers. ‘In ons werk is dat belangrijk, want chauffeurs zijn altijd op afstand. Je ziet niet wat en hoe ze het doen, maar ze hebben wél heel veel invloed op kwaliteit, kosten en klanttevredenheid. Veel mensen willen hier na hun pensioen ook graag nog even blijven werken.’

Pluimers kwam in 2000 vanaf de containerterminal in Hengelo bij Bolk terecht, waar Henk Bolk toen nog de scepter zwaaide. ‘Hij vroeg mij of ik zijn rechterhand wilde worden, met als insteek dat het bedrijf zelfstandig zou blijven. Dus niet verkopen aan de hoogste bieder en al helemáál niet aan de concurrent.’ In 2007 nam Pluimers, samen met twee anderen, het bedrijf over. ‘We doen het inmiddels met z’n vieren. Of beter: met z’n vierhonderden. Natuurlijk heb ik mijn rol, maar ieders rol is even belangrijk.’ Wat tekenend is: ‘We hebben in de 23 jaar dat ik hier werk één keer tegenover een werknemer bij de rechter gestaan. Alle andere keren hebben we het onderling opgelost.’

Tweehonderd vrachtwagens

Voor een transportbedrijf met tweehonderd vrachtwagens zijn het uitdagende tijden. ‘Al zal transport altijd nodig zijn, het is de Haarlemmer olie van de economie.’ Bolk merkt veel van de energietransitie. ‘We vervoeren meer dan ooit dikke kabels, windmolens en zware trafo’s. Maar het wordt ons niet altijd gemakkelijk gemaakt door de complexe regelgeving. Er wordt vaak achter een bureau iets bedacht, zonder kennis van de praktijk.’

Bolks wagenpark verduurzamen is nog niet mogelijk. ‘Natúúrlijk willen wij omschakelen. Maar om dat zinnig te doen, is een goede regie nodig. En die is er niet. Het elektriciteitsnet is chronisch overbelast. En elke branche probeert met oogkleppen op te verduurzamen, zonder zich te bekommeren om de beste volgorde en de beste energiemix. Daardoor stookt Duitsland nu meer kolen dan ooit en rijden we met dieselaggregaten achter elektrische asfalteermachines aan. Dat loopt faliekant fout. Omdat de regie en kennis bij de politiek ontbreekt. Op deze manier gaat die energietransitie nog decennia duren.’

Twente Board

Pluimers kijkt verder dan zijn eigen bedrijf. Tien jaar lang was hij voorzitter van Port of Twente, dat het XL Businesspark in Almelo nieuw leven inblies. En sinds twee jaar is hij lid van Twente Board. ‘Ja, het is een politiek orgaan, maar je moet dáár met elkaar overleggen. Talent elders uit het land hier naartoe halen is één ding. Maar die mensen moeten ook ergens kunnen wonen, die moeten het hier interessant en leuk vinden. Alles raakt elkaar.’ Pluimers vindt het bijzonder dat hij als ‘transportboer’ zitting mag nemen in het orgaan. ‘Maar: als je iets beter kunt maken, moet je het niet laten.’

‘Degoederegieontbreektvaak.Opdezemaniergaatdeenergietransitienogdecennialangduren’

Bruto Twents geluk

Twente heeft nog altijd veel te bieden, zegt Pluimers. ‘We hebben de ingrediënten om net als vroeger weer een belangrijke industriële regio te worden. Ons eco-systeem is goed. De verbindingen zijn prima. Onze ligging is kansrijk: je kunt immers beter aan Duitsland grenzen dan aan de zee.’

De doelstelling van Twente Board werd onlangs wat bijgesteld. Die was altijd vooral gericht op economische groei, terwijl de nadruk dezer dagen vooral ligt op het creëren van welzijn, het bruto Twents geluk. ‘Het is niet meer alleen euro’s en groei. Het is vooral ook veiligheid, gezondheid, welzijn, omgeving, milieu.’

Trotse Tukker

Pluimers is een trotse Tukker. Of beter: een trotse Almeloër. Voorbeeldje: ‘Als wij in Twente ergens de schouders onder zetten, dan gebeurt er wat. Een paar maanden geleden was er hier een jongen die een stamceloperatie nodig had in Mexico, kosten 75.000 euro. Tijdens een haringparty in de stad is dat voor elkaar gemaakt. Niet doordat een of twee mensen de knip trokken, maar iederéén. Zo anderhalve ton bij elkaar. Dat kan alleen in Almelo.’

Vliegen

Naast Bolk en Twente Board vindt André Pluimers toch nog tijd voor hobby’s. Zo heeft hij zijn hart verpand aan vliegen. Tijdrovend? ‘Als je je brevet eenmaal hebt, valt het mee, hoor’, zegt hij. ‘De interesse had ik van oudsher. Wij woonden vroeger vlak bij het vliegveld, en als de F16’s werden gestart, dan sprong ik op m’n fietsje.’ Hij noemt het een ‘kleine, leuke hobby’.

‘Het is ook een beetje een overwinning op jezelf. De eerste keer dat de instructeur niet meer meegaat, is best een dingetje. Dat vergeet je nooit weer.’ Hij heeft er inmiddels zo’n 130 uur op zitten, in een Zuid-Afrikaanse Sling. ‘Volledig relaxed, hoor. Al wordt vliegen nooit, zoals autorijden, routine. Moet ook niet. Maar genieten is het wél.’ <

De portretten bij dit interview zijn gemaakt door Frank Ruiter. Rabo &Co kreeg een kijkje achter de schermen en sprak met Frank over hoe hij te werk gaat en wat hem inspireert.

  • Auteur: Geert Jan Darwinkel
  • Fotograaf: Frank Ruiter

Meer lezen over dit onderwerp?